Εγκαίνια για την έκθεση ζωγραφικής της Ισμήνης Μίχα «Η Τεθλασμένη του Κόσμου»

 

 


Την περασμένη Παρασκευή 16 Οκτωβρίου, στην Αίθουσα Τέχνης του Ελληνογαλλικού Συνδέσμου, πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια της ατομικής έκθεσης της Ισμήνης Μίχα «Η Τεθλασμένη του Κόσμου».


Συνάδελφοι, συνεργάτες, φίλοι και κοινό βρέθηκαν εκεί για να τιμήσουν με την παρουσία τους τη ζωγράφο, αλλά και για να δουν την ολοκαίνουρια δουλειά της, η οποία σηματοδοτεί τη μεγάλη της επιστροφή.

Στην πιο ανθρωποκεντρική της έκθεση, η Ισμήνη Μίχα μέσα από τους πίνακές της υμνεί τη γυναίκα. «Με ενέπνευσε η πολλαπλότητα της γυναικείας φύσης, καθώς και οι διαφορετικοί ρόλοι που καλείται να ενσαρκώσει ταυτόχρονα. Θέλησα ν’ αποτυπώσω την πολυμορφία της γυναικείας φιγούρας, η οποία ξεπερνά τα στερεότυπα της ηλικίας», σημειώνει η εικαστικός. Τα πρόσωπα των γυναικών της, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν φαίνονται. Είναι η γλώσσα του σώματος και το περιβάλλον, στο οποίο τις τοποθετεί η δημιουργός, που μαρτυρούν πολλά.


Ανάμεσα στους πίνακές της και ένας άνδρας, αλλά και-επιλεκτικά-έργα που συμβολίζουν την ελευθερία, τη δύναμη της φύσης και την αφθονία. Μαύρο και κόκκινο επικρατούν. Χρώματα που παραπέμπουν στο πάθος, αποπνέοντας παράλληλα μυστήριο. Και πολλαπλά μηνύματα -ίσως και προτεινόμενες λύσεις-προς όλους τους αποδέκτες που στάθηκαν κι αναλογίστηκαν για τη θέση της γυναίκας σήμερα, για το ταλανιζόμενο περιβάλλον, για αξίες που δοκιμάζονται.. 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Χατζηαποστόλου: "Μια ολόκληρη εποχή που εμπεριέχει όλες τις εποχές, ξεδιπλώνεται μέσα στη σκέψη του Μάνου Ελευθερίου, με τον ποιητή να παραμένει πάντα πιστός σε ό,τι θεωρεί ιερό".

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Είδαμε και προτείνουμε: «Το Μεγάλο μας Τσίρκο»: Μια λαϊκή τελετουργία μνήμης στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού

Καλλιέρη Ευδοξία: "Τα παιδιά τείνουν να αποδέχονται τη διαφορετικότητα και αξιολογούν το γεγονός αυτό ανάλογα με την καθοδήγηση των γονιών τους".

Ανθή Γουρουντή: "Η εποχή των αντιφάσεων, ο τόπος και χρόνος που ζούμε, κάνει το συγκεκριμένο έργο εξαιρετικά επίκαιρο, παρουσιάζοντας την ανάγκη του ανθρώπου για πνευματική ανάταση και την τάση του για εξέλιξη ακόμα και μέσα από τον θάνατο".