Εγκαίνια για την έκθεση ζωγραφικής της Ισμήνης Μίχα «Η Τεθλασμένη του Κόσμου»

 

 


Την περασμένη Παρασκευή 16 Οκτωβρίου, στην Αίθουσα Τέχνης του Ελληνογαλλικού Συνδέσμου, πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια της ατομικής έκθεσης της Ισμήνης Μίχα «Η Τεθλασμένη του Κόσμου».


Συνάδελφοι, συνεργάτες, φίλοι και κοινό βρέθηκαν εκεί για να τιμήσουν με την παρουσία τους τη ζωγράφο, αλλά και για να δουν την ολοκαίνουρια δουλειά της, η οποία σηματοδοτεί τη μεγάλη της επιστροφή.

Στην πιο ανθρωποκεντρική της έκθεση, η Ισμήνη Μίχα μέσα από τους πίνακές της υμνεί τη γυναίκα. «Με ενέπνευσε η πολλαπλότητα της γυναικείας φύσης, καθώς και οι διαφορετικοί ρόλοι που καλείται να ενσαρκώσει ταυτόχρονα. Θέλησα ν’ αποτυπώσω την πολυμορφία της γυναικείας φιγούρας, η οποία ξεπερνά τα στερεότυπα της ηλικίας», σημειώνει η εικαστικός. Τα πρόσωπα των γυναικών της, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν φαίνονται. Είναι η γλώσσα του σώματος και το περιβάλλον, στο οποίο τις τοποθετεί η δημιουργός, που μαρτυρούν πολλά.


Ανάμεσα στους πίνακές της και ένας άνδρας, αλλά και-επιλεκτικά-έργα που συμβολίζουν την ελευθερία, τη δύναμη της φύσης και την αφθονία. Μαύρο και κόκκινο επικρατούν. Χρώματα που παραπέμπουν στο πάθος, αποπνέοντας παράλληλα μυστήριο. Και πολλαπλά μηνύματα -ίσως και προτεινόμενες λύσεις-προς όλους τους αποδέκτες που στάθηκαν κι αναλογίστηκαν για τη θέση της γυναίκας σήμερα, για το ταλανιζόμενο περιβάλλον, για αξίες που δοκιμάζονται.. 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Βασίλειος Α. Κυβέλλος: : "Το όνειρο είναι το διαβατήριο για το πέρασμα του πρωταγωνιστή στο παράλληλο σύμπαν του παρελθόντος του".

Αλέξανδρος Παπαδάκης: "Ότι και άν κάνουμε στην ζωή μας παραμένουμε άνθρωποι με καρδιά ψυχή σώμα και αίμα".

Άγγελος Λαμέρας: "Στην εποχή μας, αυτός που νιώθει τον ρομαντισμό -είτε στον έρωτα είτε στους κοινωνικούς αγώνες- νιώθει εσωτερική εξορία".

δρ Πάρβη Πάλμου: "Η κοινωνία δεν επιβάλλει μόνο συμπεριφορές, επιχειρεί πολλές φορές να επιβάλει και την ίδια την ύπαρξη".

Γιώργος Βαγγελάκης: "Για μένα η μοναξιά προσφέρει απλόχερα δύο μεγάλα δώρα, την απόσταση και τον χρόνο".

Διαβάσαμε και προτείνουμε: "Σήμερα και κάθε μέρα" της Δήμητρας Φώτου