Ένα τραγούδι για την Αμμόχωστο: Φρόσω Στυλιανού - "Έρημη πόλη"

 

ΝΕΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
 

Φρόσω Στυλιανού
 

"Έρημη πόλη"

Ένα τραγούδι για την Αμμόχωστο 

Μουσική:  Νάτια Έλληνα
Στίχοι:  'Ελενα Σάββα Κιννή
Ενορχήστρωση & Μουσική παραγωγή: Σταύρος Λάντσιας

 

 

Κατεβάστε wav & mp3

Η Έρημη Πόλη είναι ένα συγκινητικό τραγούδι για την Αμμόχωστο, την πόλη φάντασμα της Κύπρου από το 1974 και την τουρκική εισβολή. 

Τραγούδι βγαλμένο από την καρδιά τριών Κύπριων δημιουργών: της συνθέτριας Νάτιας Έλληνα, της στιχουργού 'Ελενας Σάββα Κιννή, και της ερμηνεύτριας Φρόσως Στυλιανού, που δίνει μια συγκινητική και γεμάτη ευαισθησία ερμηνεία. 

Το τραγούδι είναι γεμάτο μνήμες και νοσταλγία για την Αμμόχωστο και την περίκλειστη πόλη της το Βαρώσι, ενώ αποκτά μια θλιβερή επικαιρότητα, μετά το πρόσφατο παράνομο άνοιγμα του Βαρωσίου από τον κατοχικό στρατό, κατά παράβαση των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Θα περιλαμβάνεται στο υπό έκδοση άλμπουμ “Δρόμοι του χθες” της συνθέτριας Νάτιας Έλληνα, με ορχηστρικά θέματα και  τραγούδια που ερμηνεύει η Φρόσω Στυλιανού, ενώ την ενορχήστρωση και παραγωγή έχει κάνει ο Σταύρος Λάντσιας. 



Info
Φωνητικά : Δάφνη Αποστόλου & Φρόσω Στυλιανού
Βιολί : Sergiu Nastasa
Τσέλο: Αλέξανδρος Μποτίνης
Κανονάκι : Πάνος Δημητρακόπουλος
Ακορντεόν : Ντίνος Χατζηιορδάνου
Μπάσο : Γιώτης Κιουρτσόγλου
Πιάνο, τύμπανα : Σταύρος Λάντσιας
Μίξη : Γιώργος Καρυώτης (Studio Sierra)


 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Χατζηαποστόλου: "Μια ολόκληρη εποχή που εμπεριέχει όλες τις εποχές, ξεδιπλώνεται μέσα στη σκέψη του Μάνου Ελευθερίου, με τον ποιητή να παραμένει πάντα πιστός σε ό,τι θεωρεί ιερό".

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Είδαμε και προτείνουμε: «Το Μεγάλο μας Τσίρκο»: Μια λαϊκή τελετουργία μνήμης στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού

Καλλιέρη Ευδοξία: "Τα παιδιά τείνουν να αποδέχονται τη διαφορετικότητα και αξιολογούν το γεγονός αυτό ανάλογα με την καθοδήγηση των γονιών τους".

Ανθή Γουρουντή: "Η εποχή των αντιφάσεων, ο τόπος και χρόνος που ζούμε, κάνει το συγκεκριμένο έργο εξαιρετικά επίκαιρο, παρουσιάζοντας την ανάγκη του ανθρώπου για πνευματική ανάταση και την τάση του για εξέλιξη ακόμα και μέσα από τον θάνατο".