Νέο τραγούδι: "Ζωή εν Τάφω" - Τραγουδά ο Κώστας Μακεδόνας


Τέρπανδρος - Κωνσταντίνος Βελλιάδης
"Ζωή εν Τάφω"
Τραγουδά ο Κώστας Μακεδόνας


«Ζωή εν Τάφω», μία θρησκευτική φράση με κοινωνικές και βαθιά ανθρώπινες προεκτάσεις, που μέσα από τις τωρινές συνθήκες παίρνει άλλες διαστάσεις και ηχεί με διαφορετικό τρόπο στ’ αυτιά μας.
Σαν πέρυσι, ημέρες Μεγάλης Εβδομάδος, ο στιχουργός Τέρπανδρος εμπνέεται από τη συγκεκριμένη φράση και τη χρησιμοποιεί ως αιτία για να δώσει μέσα από τους στίχους του την εικόνα της διένεξης ,του μίσους και της απόγνωσης του πολέμου στέλνοντας παράλληλα ένα μήνυμα αισιοδοξίας και προσμονής για μία καλύτερη ζωή.
Ο συνθέτης Κωνσταντίνος Βελλιάδης χρησιμοποιώντας τις νότες του, ντύνει μουσικά το εγχείρημα προσδίδοντας μία κατανυκτική ατμόσφαιρα, εκφράζοντας γλαφυρά την τραγικότητα των σκηνών.
Ο εξαιρετικός Κώστας Μακεδόνας ερμηνεύει με το δικό του μοναδικό, δωρικό τρόπο τα δρώμενα. Μας περιγράφει συγκλονιστικά τις στιγμές, οδηγώντας μας να βιώσουμε το άδικο και το μάταιο του πολέμου, χρησιμοποιώντας το ηχόχρωμα της φωνής του ως αφύπνιση και προσφέροντας μας λύτρωση στο ρεφραίν, με τρυφερότητα και παράλληλα με μία θαρραλέα επίγνωση, ότι υπάρχει ελπίδα.
Έμεινε στο συρτάρι ένα χρόνο περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή  για να ξυπνήσει και ν’ ακουστεί!
Φέτος, ημέρες Μεγάλης Εβδομάδας και Ανθρώπινων Παθών, βρίσκει αιτία και αφορμή να ξεγλιστρήσει από το συρτάρι και να μεταφέρει μέσα από νότες, λόγια και συναισθήματα το μήνυμα για ένα καλύτερο σήμερα!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Χαριτίνη Ξύδη: "Ο χρόνος είναι η αιώνια πάλη των αντιθέτων και ταυτοχρόνως η ισορροπία τους".

Διαβάσαμε και προτείνουμε: Μπλε σκούρο 05 του Πάνου Μυρμιγγίδη από την Άνεμος Εκδοτική

Είδαμε και προτείνουμε: Σκίτσο 6 | ΑΜΦΙ (Άπειρες Μικρές Φαεινές Ιδέες) στη πειραματική σκηνή του Εθνικού στο θέατρο Δίπυλον

Νίκος Παπαδόπουλος: "Στις συνθέσεις μου αξιοποιώ τους λαϊκούς δρόμους και τους παραδοσιακούς ρυθμούς, εντάσσοντάς τους ενίοτε σε μια σύγχρονη παρουσίαση".

ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΚΟΥΤΙ || Ο Στέφανος Κυριακίδης επιστρέφει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά ύστερα από 52 χρόνια

Μαίρη Κλαμπούρα: "Πάντα είχα μια έντονη ροπή προς το σκοτάδι, όχι σαν άνθρωπος αλλά σαν καλλιτέχνης".