ΝΕΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ : Γεωργία Νταγάκη - "Λοξό καράβι"

Νέο τραγούδι

Γεωργία Νταγάκη: "Λοξό καράβι "
Μουσική/στίχοι: Χρυσόστομος Σταμούλης
 
To «Λοξό καράβι», είναι το νέο τραγούδι που εγκαινιάζει την πρώτη δισκογραφική συνάντηση του πολύπλευρου Χρυσόστομου Σταμούλη με την εξαιρετική Γεωργία Νταγάκη.

Τέσσερα χρόνια μετά την κυκλοφορία του δίσκου του «Αγάπη σ’ αγαπάω» ο διφυσίτης Χρυσόστομος Σταμούλης (καθηγητής θεολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και συνθέτης) επανέρχεται στη δισκογραφία με ένα τραγούδι προπομπό της νέας δισκογραφικής του δουλειάς με τίτλο «Γελάς», που θα κυκλοφορήσει στα τέλη του επόμενου μήνα από τις εκδόσεις Αρμός.
Το «Λοξό καράβι», είναι ένα φωτεινό και ευαίσθητο τραγούδι, που ομολογεί πως πίσω από τις προφάσεις υπάρχει πάντα ένα πρόσωπο που συγκλονίζει την ύπαρξη. Ένα τραγούδι απέναντι στην κάθε απροθυμία και στην κάθε υπεκφυγή να φωνάξουμε δυνατά αυτό που πραγματικά μας συμβαίνει. Ένα τραγούδι απέναντι στην κάθε προσποίηση.

Η ερμηνεία της Γεωργίας Νταγάκη μοναδική και εξόχως φωτεινή. Αναδύει χρώματα και αρώματα μιας φωνής με μνήμη, πάθος και απροσποίητη ζεστασιά. Αγκαλιάζει με ξεχωριστό τρόπο το «λοξό καράβι», ταξιδεύει μαζί του και μας παρασέρνει στον τρόπο της καρδιάς.
Την ενορχήστρωση υπογράφουν από κοινού οι Χρυσόστομος Σταμούλης, Δημήτρης Λάππας, Θάνος Σταυρίδης και Κωνσταντίνος Δημηνάκης (επιμέλεια εγχόρδων).

Σκηνοθεσία video clip: Περικλής Μαθιέλλης

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Χατζηαποστόλου: "Μια ολόκληρη εποχή που εμπεριέχει όλες τις εποχές, ξεδιπλώνεται μέσα στη σκέψη του Μάνου Ελευθερίου, με τον ποιητή να παραμένει πάντα πιστός σε ό,τι θεωρεί ιερό".

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Είδαμε και προτείνουμε: «Το Μεγάλο μας Τσίρκο»: Μια λαϊκή τελετουργία μνήμης στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού

Καλλιέρη Ευδοξία: "Τα παιδιά τείνουν να αποδέχονται τη διαφορετικότητα και αξιολογούν το γεγονός αυτό ανάλογα με την καθοδήγηση των γονιών τους".

Ανθή Γουρουντή: "Η εποχή των αντιφάσεων, ο τόπος και χρόνος που ζούμε, κάνει το συγκεκριμένο έργο εξαιρετικά επίκαιρο, παρουσιάζοντας την ανάγκη του ανθρώπου για πνευματική ανάταση και την τάση του για εξέλιξη ακόμα και μέσα από τον θάνατο".