Διαβάσαμε και προτείνουμε: Ότι αγαπώ είναι δικό σου του Γιάννη Καλπούζου από τις εκδόσεις Χάρτινη πόλη

 



Το «Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου» του Γιάννη Καλπούζου  είναι επανέκδοση του  μυθιστορήματος που εκδόθηκε το 2014 και πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που κινείται ανάμεσα στον έρωτα, την κοινωνική πραγματικότητα και τη μνήμη μιας ολόκληρης εποχής. Με φόντο την ελληνική επαρχία και αργότερα την Αθήνα, ο συγγραφέας χτίζει μια ιστορία γεμάτη ένταση, πάθος και πρόσωπα που κουβαλούν τις πληγές αλλά και τις επιθυμίες τους.

Η σχέση του Άνδη και της Θάλειας λειτουργεί σαν ο άξονας γύρω από τον οποίο περιστρέφονται όλα: οι οικογενειακές συγκρούσεις, οι κοινωνικές πιέσεις, οι ιδεολογικές αντιθέσεις και η ανάγκη του ανθρώπου να βρει τη θέση του μέσα σε έναν κόσμο που συνεχώς αλλάζει. Ο συγγραφέας δεν μένει μόνο στην ερωτική ιστορία αλλά ανοίγει διαρκώς παράθυρα στην ελληνική κοινωνία, στις συνέπειες του Εμφυλίου, στη μεταπολιτευτική Ελλάδα, στη μοναξιά, στην ανάγκη για αποδοχή και ελευθερία.

Η γραφή του είναι έντονα συναισθηματική, πλούσια σε εικόνες και λυρισμό, με γλώσσα που συχνά θυμίζει προφορική αφήγηση γεμάτη πάθος. Σε αρκετά σημεία η υπερβολή μοιάζει να είναι συνειδητή επιλογή, γιατί ο συγγραφέας θέλει να φωτίσει τα άκρα των ανθρώπινων συναισθημάτων. Αυτό είναι και το στοιχείο που κάνει τα βιβλία του να δημιουργούν τόσο δυνατή σύνδεση με το αναγνωστικό κοινό. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο τρόπος με τον οποίο ενσωματώνεται το μυστήριο μέσα στην αφήγηση. Τα κρυμμένα μυστικά, οι συμβολισμοί και οι συνεχείς ανατροπές δίνουν μια επιπλέον διάσταση στην ιστορία και κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος.

Πέρα όμως από την πλοκή, εκείνο που μένει περισσότερο είναι η ανθρώπινη ανάγκη για αγάπη, συγχώρεση και αλήθεια. Ο Καλπούζος γράφει για ανθρώπους ατελείς, παρορμητικούς, πληγωμένους, που παλεύουν να αγαπηθούν και να σωθούν από όσα κουβαλούν μέσα τους. Και ίσως γι’ αυτό το βιβλίο βρίσκει τόσο εύκολα δρόμο προς τον αναγνώστη, γιατί μιλά με ένταση για συναισθήματα που όλοι, λίγο ή πολύ, έχουμε συναντήσει.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Λεωνίδας Βουρδονικόλας: "Όταν ο θάνατος γίνει συνομιλητής, η αφήγηση μπορεί να αποκτήσει ακόμη περισσότερη ζωή".

Βασιλική Χρυσοστομίδου: "Η αυξανόμενη φτωχοποίηση των ανθρώπων σε συνδυασμό με την έκπτωση αρχών και αξιών, τους εξοικειώνει με τη φρίκη και τον θάνατο".

Είδαμε και προτείνουμε: «Το μαύρο κουτί» του Γιώργου Ηλιόπουλου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

Είδαμε και προτείνουμε: LULE των Κατερίνα Μπιλιούρη & Βασιλή Τσιάκα στο μικρό Κεραμεικό

Είδαμε και προτείνουμε: ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ στο Ρεκτιφιέ

Η τέχνη του θεάτρου σκιών - Αντώνης Βρεττός