Εθνικό Θέατρο Σφήκες Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου

 

Σφήκες

Ελεύθερη διασκευή της Λένας Κιτσοπούλου,

βασισμένη στο έργο του Αριστοφάνη

 

                                            

 

 

Την Παρασκευή 14 και το Σάββατο 15 Ιουλίου παρουσιάστηκε στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου το έργο Σφήκες σε ελεύθερη διασκευή και σκηνοθεσία της Λένας Κιτσοπούλου, βασισμένη στο έργο του Αριστοφάνη.

 

Αναλυτικά η περιοδεία:

22 Iουλίου, Καβάλα - Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων

25 Ιουλίου, Θεσσαλονίκη - Θέατρο Δάσους

30 Ιουλίου, Αρχαίο Θέατρο Δωδώνης

5 Αυγούστου, Αρχαίο Θέατρο Δίον

29 Αυγούστου, Ηλιούπολη-Δημοτικό Θέατρο Αλσους «Δημήτρης Κιντής»

6, 7, 8, 9 Σεπτεμβρίου Σχολείον της Αθήνας Ειρήνη Παπά

16 Σεπτεμβρίου Παπάγου

22 Σεπτεμβρίου Βύρωνας- Θέατρο Βράχων

 

Η παράσταση προτείνεται σε θεατές από 15 ετών και άνω.

 

Προπώληση εισιτηρίων: ticketservices.gr

 

Στους Σφήκες, ο Αριστοφάνης χρησιμοποιεί το όχημα της κωμωδίας για να σατιρίσει, με τον αξεπέραστα αιχμηρό του τρόπο, ένα ζήτημα βαθιά πολιτικό: τη διάβρωση του δικαστικού συστήματος, του ακρογωνιαίου λίθου της λαϊκής κυριαρχίας στην αρχαία Αθήνα.  Από τη μία ένας χαιρέκακος, δικομανής ηλικιωμένος δικαστής που ζει για να καταδικάζει «ενόχους» κι από την άλλη ο απεγνωσμένος γιος του, ένα σαθρό δικαστικό σύστημα που μοιράζει επιδόματα και μια ολόκληρη κοινωνία από Σφήκες: άτομα σκληρά με οξύ κεντρί,

ακόρεστη όρεξη για κριτική και μηδενική διάθεση για αυτοκριτική. Μια κοινωνία εγκλωβισμένη μέσα στο αποπνικτικό κουκούλι της διχόνοιας και της κακεντρέχειας. Μια κοινωνία που συστρέφεται, σπαρταρά, εξαπολύει κατηγορώ και καταλήγει να τρέφεται από το ίδιο της το δηλητήριο.

 

Στην παρούσα εκδοχή η σκηνοθεσία στρέφει το βλέμμα της στα σύγχρονα «κεντριά», στα λαϊκά δικαστήρια που στήνονται στις τηλεοπτικές εκπομπές και στα σόσιαλ μίντια. Με καυστικό χιούμορ και σκωπτική διάθεση φωτίζει τη συστημική σαπίλα, τις κοιμισμένες άμυνες, τον ρατσισμό, τον φανατισμό, την άκαμπτη πολιτική ορθότητα της εποχής μας. «…σε καταδικάζω στην εκπομπή μου, στο κινητό μου, δημόσια, όπου βρεθώ κι όπου σταθώ, και προσέξτε καλά: όποιος δεν συμφωνεί μαζί μου είναι φασίστας, είναι συνένοχος με τον ένοχο. Κατηγορώ, άρα είμαι κάτι. Κατηγορώ άρα υπάρχω…» σημειώνει η σκηνοθέτρια που επιχειρεί να ζωντανέψει μπροστά μας πότε τον βούρκο που μας απειλεί και πότε εκείνο το άλλο, το ιδεώδες, που μας εξυψώνει. 

 

Ταυτότητα παράστασης

Μετάφραση: Στέλιος Χρονόπουλος

Ελεύθερη διασκευή/Σκηνοθεσία: Λένα Κιτσοπούλου

Σκηνικά-Kοστούμια: Μαγδαληνή Αυγερινού

Μουσική: Νίκος Κυπουργός

Χορογραφία: Αμάλια Μπένετ

Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος

Ηχητικός σχεδιασμός: Κώστας Λώλος

Δραματολόγος παράστασης: Ασπασία-Μαρία Αλεξίου

Φωνητική προετοιμασία: Μελίνα Παιονίδου

Βοηθός σκηνοθέτριας: Μαριλένα Μόσχου

Β’ βοηθός σκηνοθέτριας: Σαβίνα Τσάφα

Βοηθός σκηνογράφου-ενδυματολόγου: Τζίνα Ηλιοπούλου                    

Β’ βοηθός σκηνοθέτριας: Σαβίνα Τσάφα

Βοηθός μουσικοσυνθέτη: Αλέξης Κωτσόπουλος

Σχεδιασμός μακιγιάζ: Olga Faleichyk

Σχεδιασμός κομμώσεων: Κωνσταντίνος Κολιούσης

 

Παίζουν (με αλφαβητική σειρά):

Δάφνη Δαυίδ, Αλέξανδρος Ζουριδάκης, Κωνσταντίνος Καπελλίδης (ηλεκτρικό μπάσο), Νίκος Καραθάνος, Λένα Κιτσοπούλου, Γιάννης Κότσιφας, Νίκος Κουσούλης, Αλέξης Κωτσόπουλος (ηλεκτρική κιθάρα, τρομπόνι), Νεφέλη Μαϊστράλη, Σωτήρης Μανίκας, Νικόλας Μαραγκόπουλος, Ιωάννα Μαυρέα, Θάνος Μπίρκος, Δημήτρης Ναζίρης, Πάνος Παπαδόπουλος, Στέφανος Πίττας, Κωνσταντίνος Πλεμμένος, Μαριάννα Πουρέγκα, Θοδωρής Σκυφτούλης

Μουσικοί επί σκηνής (με αλφαβητική σειρά)

Μαρίνος Γαλατσινός (πνευστά), Σοφία Ευκλείδου (βιολοντσέλο), Εύη Κανέλλου (κρουστά)

 

Φωτογραφίες παράστασης: Χρήστος Συμεωνίδης