Ψάρια - Θοδωρής Μαυρογιώργης

Θ Ο Δ Ω Ρ Η Σ   Μ Α Υ Ρ Ο Γ Ι Ω Ρ Γ Η Σ

ΨΑΡΙΑ

Μ Ο Υ Σ Ι Κ Η,  Σ Τ Ι Χ Ο Ι:  Κος   Κ

 




Είμαστε όλοι Ψάρια. Χωρίς βράγχια βουτάμε. Πιάνουμε βυθό. Ξανά επιφάνεια. Ανάσα. Βυθός πάλι. Δίχτυα. Εξαρτήσεις. Εγκλωβιζόμαστε. Αγκίστρι. Ζητάμε βοήθεια. Ένα χέρι μπορεί να μας τραβήξει στην επιφάνεια.  Ανάσα. Αλλά είναι ωραία στον βυθό. Είμαστε όλοι Ψάρια. Χωρίς βράγχια βουτάμε και πάλι.

Κάπως έτσι και η ζωή εκτός βυθού. Κάνουμε κύκλους μέχρι και αν καταφέρουμε να σπάσουμε τον κύκλο.

 

Όλα ξεκινούν από κάπου. Τα «Ψάρια» σε αυτήν την ιστορία είναι η αρχή. Είναι το πρώτο τραγούδι που μοιράστηκε ο Κος Κ με τον Θοδωρή Μαυρογιώργη. Από εκείνη την αρχή μέχρι σήμερα έχει περάσει ακριβώς ένας χρόνος. Μέσα σε αυτόν τον χρόνο γράφονται, δοκιμάζονται, ηχογραφούνται, αλλάζουν και ξαναδοκιμάζονται τα τραγούδια για το πρώτο προσωπικό album του Θοδωρή. Με κάποιον τρόπο σε αυτήν την διαδρομή του ενός χρόνου η ιστορία πάντα επέστρεφε στα «Ψάρια». Γιατί έτσι είναι η ζωή. Κάνει κύκλους. Και κάποιες φορές δε χρειάζεται να σπάσεις τον κύκλο. Χρειάζεται να μείνεις μέσα σε αυτόν. Τα «Ψάρια» άλλαξαν πολλές φορές στην διαδρομή. Και μέσα στις συναντήσεις στο στούντιο ο Κος Κ και ο Θοδωρής Μαυρογιώργης ηχογράφησαν και άλλα τραγούδια. Αλλά αυτό είναι το παρακάτω της ιστορίας.

 

Τα «Ψάρια» είναι ένα από αυτά τα τραγούδια που γράφονται δύσκολα και σπάνια. Από αυτά που την πρώτη φορά που το ακούς καταλαβαίνεις ότι κάτι αλλάζει εκούσια μέσα σου. Τα «Ψάρια» είμαστε εμείς που κάποια στιγμή στην ζωή μας έχουμε υπάρξει. Ψάρια. Χωρίς βράγχια. Βουτάμε. Πιάνουμε βυθό. Ξανά επιφάνεια. Ανάσα. Βυθός πάλι. Δίχτυα. Εξαρτήσεις. Εγκλωβιζόμαστε. Αγκίστρι. Ζητάμε βοήθεια. Ένα χέρι μπορεί να μας τραβήξει στην επιφάνεια.  Ανάσα. Αλλά είναι ωραία στον βυθό. Είμαστε όλοι Ψάρια. Χωρίς βράγχια βουτάμε και πάλι.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Βασίλειος Α. Κυβέλλος: : "Το όνειρο είναι το διαβατήριο για το πέρασμα του πρωταγωνιστή στο παράλληλο σύμπαν του παρελθόντος του".

Άγγελος Λαμέρας: "Στην εποχή μας, αυτός που νιώθει τον ρομαντισμό -είτε στον έρωτα είτε στους κοινωνικούς αγώνες- νιώθει εσωτερική εξορία".

Αλέξανδρος Παπαδάκης: "Ότι και άν κάνουμε στην ζωή μας παραμένουμε άνθρωποι με καρδιά ψυχή σώμα και αίμα".

δρ Πάρβη Πάλμου: "Η κοινωνία δεν επιβάλλει μόνο συμπεριφορές, επιχειρεί πολλές φορές να επιβάλει και την ίδια την ύπαρξη".

Γιώργος Βαγγελάκης: "Για μένα η μοναξιά προσφέρει απλόχερα δύο μεγάλα δώρα, την απόσταση και τον χρόνο".

Διαβάσαμε και προτείνουμε: "Σήμερα και κάθε μέρα" της Δήμητρας Φώτου