Ιγνάτιος Συμεωνίδης: "Ο θησαυρός μπορεί να αντιπροσωπεύει οτιδήποτε αναζητάει ο καθένας στη ζωή του, είτε αυτό αφορά ένα μακροπρόθεσμο στόχο είτε μικρές, καθημερινές στιγμές ευτυχίας".

Με φόντο την Καραϊβική, την Ινδονησία, τα ναυάγια και το κυνήγι κρυμμένων θησαυρών, ο Ιγνάτιος Συμεωνίδης μάς ταξιδεύει στο νέο του βιβλίο «Τα γυμνοβράγχια το κάνουν καλύτερα». Μια περιπετειώδης ιστορία που ξεκίνησε από πραγματικές εμπειρίες, συναντήσεις και ταξίδια και εξελίσσεται σε ένα μυθιστόρημα για την αναζήτηση, τη δεύτερη ευκαιρία, τη φιλία, τον έρωτα και τα σημάδια που αφήνει το παρελθόν. Ο συγγραφέας μιλά για τους ήρωές του και για τον θησαυρό που τελικά ο καθένας αναζητά στη δική του ζωή.

Τι ήταν αυτό που σε έβαλε στην πρίζα να γράψεις μια ιστορία με ναυάγια και κρυμμένους θησαυρούς; Πώς ξεκίνησαν όλα;

Η ιστορία ξεκίνησε πριν αρκετά χρόνια, όταν  είχα μείνει για τρεις μήνες σε ένα νησάκι στα ανατολικά παράλια της Ονδούρας. Εκεί ήρθα σε επαφή με σύγχρονους κυνηγούς θησαυρών που αναζητούσαν ναυάγια στην Καραϊβική. Μαγεύτηκα από τη ζωή τους και νομίζω πως για κάποιο καιρό είχα στο μυαλό μου έναν ήρωα μυθιστορήματος εν υπνώσει. Παράλληλα, είχα καταγράψει πολύ ενδιαφέρον υλικό από τη  ζωή ενός Αυστραλού φίλου που γνώρισα στην Ινδονησία. Με αφορμή ένα διήγημα που ξεκίνησα να γράφω σχετικά με την κατάδυση, χρησιμοποίησα αυτά τα στοιχεία και σε συνδυασμό με την έρευνά μου για τα ναυάγια του 15ου και 16ου αιώνα, το διήγημα μετουσιώθηκε στο βιβλίο για το οποίο μιλάμε σήμερα.

Για σένα προσωπικά, τι ακριβώς αντιπροσωπεύει αυτός ο θησαυρός που ψάχνουν οι ήρωές σου;

Ο θησαυρός μπορεί να αντιπροσωπεύει οτιδήποτε αναζητάει ο καθένας στη ζωή του, είτε αυτό αφορά ένα μακροπρόθεσμο στόχο είτε μικρές, καθημερινές στιγμές ευτυχίας.

Αναρωτιέμαι, οι χαρακτήρες σου κυνηγούν όντως τον χρυσό ή μήπως αυτό που πραγματικά αποζητούν είναι μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή τους;

Θα έλεγα πως ο χρυσός είναι αυτή η δεύτερη ευκαιρία στη ζωή τους. Όλοι οι χαρακτήρες έκαναν τη συνειδητή επιλογή να ζήσουν αντισυμβατικά και το κυνήγι του θησαυρού προέκυψε μέσα από αυτή την επιλογή. 

Πώς συνδέεται η θάλασσα και όλη αυτή η περιπέτεια με τις εσωτερικές αναζητήσεις των ανθρώπων σου;

Για εμένα η θάλασσα και πιο συγκεκριμένα η κατάδυση, είναι πεδίο κάθαρσης, σιωπής, ελευθερίας,  διαλογισμού και επιστροφής στους πρώτους 9 μήνες της ζωής μας. Υπό αυτό το πρίσμα προσφέρεται για εσωτερικές αναζητήσεις και είναι κάτι που βιώνουν οι χαρακτήρες.

Βλέπουμε τους ήρωες να κάνουν λάθη και να κουβαλούν τα «βαρίδια» του παρελθόντος. Κατά τη γνώμη σου, πόσο εύκολο ή μάλλον πόσο δύσκολο, είναι τελικά για έναν άνθρωπο να αφήσει πίσω του όσα τον πληγώνουν;

Είμαστε το άθροισμα όλων των στιγμών που έχουμε ζήσει και αυτό εμπεριέχει και τις πληγές που έχει αφήσει το παρελθόν. Οι πληγές δεν γίνεται να εξαφανιστούν, ο σκοπός είναι να κλείσουν και να μείνει μόνο το σημάδι να μας τις θυμίζει και να λειτουργεί αποτρεπτικά  ώστε να μην επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη.

Πόσο καθοριστικός είναι ο ρόλος της φιλίας και του έρωτα στη διαδρομή των δύο πρωταγωνιστών;

Η φίλοι είναι η οικογένεια που επιλέγεις και αυτό είναι ακόμα πιο σημαντικό για τους ήρωές μου που ζουν μακριά από τις πατρίδες τους. Λειτουργούν σαν ένα κλειστό σύστημα που η δράση του καθενός επηρεάζει άμεσα τους υπόλοιπους.  Ο έρωτας είναι ένα ακραίο συναίσθημα και όταν παίρνονται σημαντικές αποφάσεις υπό την επήρειά του οι συνέπειες μπορεί να είναι από υπέροχες ως καταστροφικές.

Γιατί επέλεξες να μπλέξεις τόσο διαφορετικούς κόσμους στην ιστορία σου; Από την Καραϊβική μέχρι την Ινδονησία και τη ζωή πάνω στο κύμα;

Τα διάφορα εξωτικά μέρη που περιγράφονται στο βιβλίο είναι ένα γνώριμο περιβάλλον για εμένα και ένα ωραίο σκηνικό για να τοποθετηθεί η δράση.  Σε αυτό το περιβάλλον ήθελαμέσω της ιστορίας  να συνταξιδέψω και με τους αναγνώστες.

Κλείνοντας το βιβλίο, τι θα ήθελες να κρατήσει ο αναγνώστης; Την αδρεναλίνη της περιπέτειας, τους ίδιους τους ήρωες ή μήπως κάτι πιο βαθύ για τη ζωή;

Κλείνοντας το βιβλίο, ο αναγνώστης θα ήθελα να χαμογελάσει, και να πει πως πέρασε μερικές ώρες ευχάριστα διαβάζοντάς το. Από εκεί και πέρα, εάν του ξυπνήσει τη διάθεση για περισσότερα ταξίδια θα είναι μια ευχάριστη παρενέργεια.

Βλάρα Αλεξία