Κυπριανός Παπαλέξης: "Περνάμε τη ζωή μας εφευρίσκοντας τρόπους να την κάνουμε λιγότερο οδυνηρή και επώδυνη".

Στο νέο του μυθιστόρημα «Αείρροος Αγάπη», ο Κυπριανός Παπαλέξης υφαίνει μια ιστορία όπου η σιωπή γίνεται γλώσσα, η απώλεια μεταμορφώνεται σε ελπίδα και η αγάπη αποκτά διαστάσεις που υπερβαίνουν τον χρόνο και τον θάνατο. Με φόντο το ακριτικό Καστελόριζο και ήρωες που αναζητούν ξανά το νόημα της ζωής μέσα από τις πιο βαθιές τους πληγές, ο συγγραφέας συνθέτει ένα μυθιστόρημα για τη δύναμη της ανθρώπινης σύνδεσης και της εσωτερικής λύτρωσης. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, μιλά για τον συμβολισμό των τόπων, τη σημασία της σιωπής, τη σχέση λογικής και δημιουργίας, αλλά και για την αγάπη ως την πιο ανυπότακτη δύναμη της ανθρώπινης ύπαρξης.

Τι σημαίνει για εσάς η έννοια της αείρροης αγάπης και πώς αποτυπώνεται στην ιστορία των ηρώων σας; 

Η αείρροος αγάπη αποτελεί για εμένα το ίδιο το νόημα της ζωής, την κινητήριο δύναμή της. Στο μυαλό μου είναι ένα από εκείνα τα συστατικά που είναι απαραίτητα για την ύπαρξη ζωής σε έναν πλανήτη, όπως είναι ο ήλιος και το οξυγόνο. 

Στο βιβλίο, ο Αργύρης και η Αουρόρα ανακαλύπτουν την αγάπη από την αρχή, από τις ρίζες της. Τα πρώτα τους βήματα είναι διστακτικά, μα το πέρασμα του χρόνου, ο πόνος και η απώλεια που θα δοκιμάσουν μαζί είναι εκείνα που θα ανυψώσουν τον έρωτά τους σε ιερή αγάπη. 

Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να φέρετε κοντά έναν απομονωμένο κάτοικο της Οφιδούσσας και μια μίμο που επικοινωνεί χωρίς λέξεις; 

Ο Αργύρης πρέπει πρώτα να χάσει τα πάντα για να κατανοήσει την αξία της ζωής.

Το βιβλίο ξεκινάει δέκα μόλις ημέρες μετά τον θάνατο του μόνου ανθρώπου που είχε στη ζωή του, τον κύριο Αντρέα. Πλέον ζει σε ένα ακατοίκητο νησί στη μέση του Αιγαίου. Καλείται να τα βγάλει πέρα μόνος του, σε μια άνιση μάχη. 

Η Αουρόρα από την πλευρά της επιλέγει να ζει στη σιωπή. Στο παρελθόν προδόθηκε πικρά από τα λόγια. 

Είναι η σιωπή που τους φέρνει κοντά. Μέσα σε αυτήν ακούει καθάρια ο ένας τον χτύπο της καρδιάς του άλλου. 

Πιστεύετε ότι υπάρχουν συναισθήματα που εκφράζονται πιο αυθεντικά χωρίς λόγια; 

Το πιστεύω, χωρίς κανέναν δισταγμό. Τα λόγια συνήθως διασχίζουν το μονοπάτι της λογικής προτού ειπωθούν, ξεστομίζονται πολλές φορές ντυμένα με κολακείες ή με το πέπλο της υστεροβουλίας. Αντίθετα, ένα βλέμμα, ένα χάδι, ένας αναστεναγμός, όλα αυτά δεν μπορούν παρά να είναι πέρα για πέρα αυθεντικά. Αληθινά. Στην «Αείρροο αγάπη» οι πιο σημαντικές στιγμές δεν λέγονται, βιώνονται.

Τι συμβολίζει για εσάς το Καστελόριζο, αυτό το ακριτικό νησί; 

Το Καστελόριζο, όπως αναφέρει με περηφάνια η Μαρίκα στο βιβλίο καλωσορίζοντας τον Αργύρη στο νησί της, άπλωσε την Ελλάδα στον χάρτη ακόμα πιο πέρα. Για μένα αποτελεί μια βουβή μορφή επανάστασης. Μια σπιθαμή γης που στέκεται αιώνια αγέρωχη στο μέσο του Αιγαίου. 

Πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος της ελπίδας και της φαντασίας όταν ο άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με την απώλεια; 

Περνάμε τη ζωή μας εφευρίσκοντας τρόπους να την κάνουμε λιγότερο οδυνηρή και επώδυνη. Χωρίς τη φλόγα της ελπίδας να καίει τα σωθικά μας, η απώλεια θα έμενε αενάως μια χαίνουσα πληγή, ενώ χωρίς την καλπάζουσα φαντασία του νου η ζωή θα έμοιαζε καταδικασμένη. 

Θεωρείτε ότι η αγάπη μπορεί πραγματικά να ανατρέψει ένα προδιαγεγραμμένο πεπρωμένο; 

Το προδιαγεγραμμένο πεπρωμένο για τον καθένα μας –εάν αποδεχτούμε πώς υπάρχει– χαράζεται εν αγνοία μας. Η αγάπη είναι το πιο επαναστατικό όπλο της ανθρώπινης ύπαρξης για να σταθούμε με θάρρος απέναντι του, εάν όχι για να το ανατρέψουμε, μα έστω να το παρεκκλίνουμε μια μοίρα από την πορεία του. Είναι κι αυτό –αν μη τι άλλο– μια νίκη. 

Ως δικηγόρος κινείστε καθημερινά σε έναν κόσμο λογικής, επιχειρημάτων και κανόνων. Πώς συνυπάρχει αυτή η πραγματικότητα με τη βαθιά συναισθηματική και ποιητική γραφή που συναντάμε στα βιβλία σας; 

Συνυπάρχουν στη ζωή μου, μα σε δύο εντελώς διαφορετικά επίπεδα. Στη νομική επιστήμη κυριαρχεί περισσότερο από οτιδήποτε άλλο η λογική, ποδοπατώντας πολλές φορές το συναίσθημα. Στη συγγραφή, αντίθετα, το συναίσθημα απλώνεται απ’ άκρη σ’ άκρη στις αράδες του βιβλίου, απλόχερα. Η συγγραφή αποτελεί για μένα το λυτρωτικό καταφύγιο από τη φρενήρη καθημερινότητα. Μια απολαυστική ανακούφιση. 

Μετά την ολοκλήρωση του «Αείρροος αγάπη», ποιο είναι το σημαντικότερο μήνυμα που θα θέλατε να κρατήσει ο αναγνώστης κλείνοντας την τελευταία σελίδα; 

Η αγάπη γεννιέται μέσα στη ζωή, μα πολλές φορές την ξεπερνά. Αυτό είναι το μήνυμα που θα ήθελα να κουβαλά μαζί του ο αναγνώστης κλείνοντας την τελευταία σελίδα του βιβλίου μου. Πως υπάρχουν πράγματα που δεν τελειώνουν με τον θάνατο. Και η αγάπη είναι το πιο ανυπότακτο από αυτά.

 Βλάρα Αλεξία