Διαβάσαμε και προτείνουμε: «Λάμπα Θυέλλης» του Κωνσταντίνου Άλσινου από τις Εκδόσεις Στίξης
Αυτό που κατορθώνει είναι πραγματικά ξεχωριστό: μετατρέπει τις εικόνες σε σκέψεις, τις στιγμές σε αμφιβολίες και την ελπίδα σε δύναμη. Το μοναδικό του γνώρισμα είναι η ιδιαίτερη συνύπαρξη ποίησης και πεζογραφίας, με έναν τρόπο σχεδόν μαγικό, που αναδεικνύει την ίδια τη μαγεία της συγγραφής.
Κάθε λέξη που χρησιμοποιεί υπάρχει για να τη νιώσεις και όχι απλώς για να ειπωθεί. Καλεί τον αναγνώστη να αφουγκραστεί, να σκύψει πάνω από το βιβλίο και να αφεθεί στη διαδρομή του. Όπως μια λάμπα θυέλλης που μπορεί ανά πάσα στιγμή να σβήσει, έτσι κι αυτό το βιβλίο κρατά τη μνήμη, την ανάμνηση και τη μαγεία ζωντανές σε κάθε χτύπο, σε κάθε λέξη, σε κάθε στιγμή, ώστε να μείνουν μοναδικές και χαραγμένες μέσα στο μυαλό του αναγνώστη.
Μέχρι που κλείνει η «Λάμπα Θυέλλης». Ή μήπως δεν κλείνει ποτέ; Μένει άραγε αναμμένη μέσα στη μνήμη μας;
Ο χρόνος σταματά και παγιώνει μέσα μας τη μνήμη. Μια μνήμη αδυσώπητη. Το ασπρόμαυρο εναλλάσσεται, και ο αναγνώστης μένει εκεί, όπως ίσως θα έπρεπε: μετέωρος πάνω στα τραύματά του και στα θραύσματά του, μέχρι να τα ανακαλύψει και να βγει αλώβητος από αυτά.
Ένα βιβλίο αφύπνισης και προσήλωσης μέχρι την τελευταία λέξη. Μην το προσπεράσετε. Διαβάστε το!

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου