"Βρέχει και βρέχει" από τον Χρίστο Μοδέστου!

 "Βρέχει και βρέχει"

Ερμηνεύει ο Χρίστος Μοδέστου

(στίχοι: Ιωάννης Πάττας, μουσική: Γιώργος Καγιαλίκος)




Ο Χρίστος Μοδέστου παρουσιάζει το νέο του single με τίτλο "Βρέχει και βρέχει"  σε στίχους του Ιωάννη Πάττα και μουσική του Γιώργου Καγιαλίκου. Αποτελεί τον προπομπό του πρώτου του προσωπικού album και είναι το 3ο του single, ύστερα από το "Έλα μαζί μου" και το "Στην όχθη". 

Η ενορχήστρωση, η ηχογράφηση και η μίξη καθώς και το παίξιμο όλων των μουσικών οργάνων (πλήκτρα, λαούτο, κρουστά, βιόλα) έγιναν από τον Λεωνίδα Πετρόπουλο (Studio Anaconda). Κυκλοφορεί σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες! (εδώ)

 

Λίγα λόγια για το τραγούδι

 

Βρέχει και βρέχει. Η διαρκής επανάληψη αυτών των στίχων γίνεται για να δηλώσει ο στιχουργός πως όλα ξεγυμνώνονται και καταλήγουν στο χώμα. Παραθέτει πτυχές της ζωής αυτής. Μικρά μονόπρακτα. Στιγμιότυπα μιας θλιμμένης πραγματικότητας που όσο κι αν την ωραιοποιούμε η βροχή την ξεσκεπάζει. Στο ρεφρέν η ανεμόσκαλα δηλώνει την ανάγκη της ελπίδας αναδυόμενη από τη θλίψη. Και η ενορχήστρωση απόλυτα εναρμονισμένη με τα νοήματα του στίχου γίνεται συνοδοιπόρος αυτής της εσωτερικότητας.

 

Ακούστε το τραγούδι στο YouTube εδώ

 

Στίχοι

 

Βρέχει και βρέχει, στάζει και στάζει

ζωή που στενάζει

Βρέχει και βρέχει, δάκρυ και δάκρυ

κλωστή δίχως άκρη

Βρέχει και βρέχει, θειάφι και θειάφι

ποια μοίρα το γράφει

 

Πρωί-πρωί στον ουρανό φεγγάρι

παίρνω ανεμόσκαλα ν’ ανέβω

στη μοίρα θέλω να επέμβω

προτού το όνειρο σαλπάρει

 

Βρέχει και βρέχει, ασήμι κι ασήμι

σκιές μέσ’ στη μνήμη

Βρέχει και βρέχει, λύπες και λύπες

ποτέ δεν τις είπες

Βρέχει και βρέχει, αίμα και αίμα

πλημμύρα το ψέμα

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αλέξανδρος Παπαδάκης: "Ότι και άν κάνουμε στην ζωή μας παραμένουμε άνθρωποι με καρδιά ψυχή σώμα και αίμα".

Γιώργος Βαγγελάκης: "Για μένα η μοναξιά προσφέρει απλόχερα δύο μεγάλα δώρα, την απόσταση και τον χρόνο".

«Ρήγμα: Οι επτά ακατανίκητες δυνάμεις»

Βαρώτσου Τούλα: "Τα Διαμάντια της Αιωνιότητας να φέρουν την νέα γενιά αντιμέτωπη με την Ιστορία και με όσα σημάδεψαν μία δύσκολη κατοχική περίοδο για την ανθρωπότητα".

Έντυ Κιτάντζη: "Η υπέρβαση των ορίων μέσα στην ποιητική διαδικασία λυτρώνει από τη βάρβαρη βασανιστική πραγματικότητα, ελευθερώνοντας το πνεύμα".

Ευαγγελία Κούρτη: "Η ποίησή μου θέλω να κατατείνει στην αυτογνωσία και αυτή με τη σειρά της να μας οδηγήσει στο δρόμο της δράσης και της ευθύνης".