Τα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη ακούστηκαν στην Κωνσταντινούπολη από την φωνή της Μπέττυς Χαρλαύτη σε συναυλία του Ζουλφί Λιβανελί.

 

Τα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη ακούστηκαν στην Κωνσταντινούπολη από τη φωνή της Μπέττυς Χαρλαύτη
σε συναυλία του Ζουλφί Λιβανελί. 


 

Τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη ερμήνευσε πριν από λίγες ημέρες στην Κωνσταντινούπολη η Μπέττυ Χαρλαύτη, στη sold out συναυλία του διάσημου Τούρκου συνθέτη Ζουλφί Λιβανελί



Ο Λιβανελί υπήρξε καρδιακός φίλος και εμβληματικός συνοδοιπόρος του Μίκη Θεοδωράκη στο όραμα της ελληνοτουρκικής φιλίας και της παγκόσμιας ειρήνης. Μέσα από αυτή τη συμβολική όσο και συγκινητική συναυλία, θέλησε να τιμήσει τη μνήμη του, προσκαλώντας την τελευταία ερμηνεύτρια της νεότερης γενιάς, που συνεργάστηκε στενά με τον Μίκη Θεοδωράκη και η φωνή της ταυτίστηκε με το έργο του, την Μπέττυ Χαρλαύτη. 

Πασίγνωστα τραγούδια του μεγάλου Έλληνα συνθέτη ερμηνεύτηκαν συνοδεία συμφωνικής ορχήστρας, όπως μάλιστα ηχογραφήθηκαν και στον τελευταίο δίσκο της Μπέττυς Χαρλαύτη με τον Μίκη Θεοδωράκη και τα Μουσικά Σύνολα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας,  όπου συμμετείχε και ο Λιβανελί. 

Στην συναυλία παραβρέθηκε ο Δήμαρχος Κωνσταντινούπολης και άλλοι σημαντικοί Τούρκοι επίσημοι και καλύφθηκε δημοσιογραφικά τόσο από Τουρκικά όσο και από Ελληνικά Μέσα Ενημέρωσης.
Δείτε εδώ το ρεπορτάζ του Open tv 

 

Ακολουθήστε την Μπέττυ Χαρλαύτη 
Facebook
YouTube
Instagram

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Χατζηαποστόλου: "Μια ολόκληρη εποχή που εμπεριέχει όλες τις εποχές, ξεδιπλώνεται μέσα στη σκέψη του Μάνου Ελευθερίου, με τον ποιητή να παραμένει πάντα πιστός σε ό,τι θεωρεί ιερό".

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Είδαμε και προτείνουμε: «Το Μεγάλο μας Τσίρκο»: Μια λαϊκή τελετουργία μνήμης στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού

Καλλιέρη Ευδοξία: "Τα παιδιά τείνουν να αποδέχονται τη διαφορετικότητα και αξιολογούν το γεγονός αυτό ανάλογα με την καθοδήγηση των γονιών τους".

Ανθή Γουρουντή: "Η εποχή των αντιφάσεων, ο τόπος και χρόνος που ζούμε, κάνει το συγκεκριμένο έργο εξαιρετικά επίκαιρο, παρουσιάζοντας την ανάγκη του ανθρώπου για πνευματική ανάταση και την τάση του για εξέλιξη ακόμα και μέσα από τον θάνατο".