WHISTLE project // το ΣΦΥΡΙΓΜΑ





__________________________________________________-


Το σινεμά ήταν πάντα μια "συνεργατική" τέχνη. Τα εισαγωγικά διότι ναι μεν πολλές τέχνες μαζί συνεργάζονται για το τελικό αποτέλεσμα (φωτογραφία, performance, illustration, οπτικά εφέ, σκηνογραφία, σχεδιασμός εικόνων, μάσκες και προσθετικά, μουσική), όλες όμως πάντα στην υπηρεσία του προσωπικού οράματος κάθε σκηνοθέτη. Τι θα γινόταν όμως εάν συνέβαινε το αντίθετο? Τι θα γινόταν εάν όλες αυτές οι τέχνες είχαν να πουν με τον δικό τους ιδιαίτερο τρόπο κάτι, για την ιστορία μιας ταινίας χωρίς αυστηρούς περιορισμούς, διαμορφώνοντας έτσι κάτι άλλο? Μια ιστορία που εξελίσσεται στο χώρο και τον χρόνο και την τελική μορφή της καθορίζει κάθε θεατής διαφορετικά σύμφωνα με την προσωπική του εμπειρία?

Διάβασε για την ιδέα στον παρακάτω σύνδεσμο και γίνε και εσύ αρωγός της προσπάθειας!

Σε ευχαριστώ θερμά
Θανάσης Πρωτάτος
Σκηνοθέτης





Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Άγγελος Λαμέρας: "Στην εποχή μας, αυτός που νιώθει τον ρομαντισμό -είτε στον έρωτα είτε στους κοινωνικούς αγώνες- νιώθει εσωτερική εξορία".

Εικόνα
Με αφορμή την ποιητική συλλογή « Γράμμα του πελάγους », συνομιλούμε με τον ποιητή Άγγελο Λάμπερα για τη θάλασσα, το φως, την πνευματική αναζήτηση και τη δύναμη της ποίησης. Μέσα από εικόνες εμπνευσμένες από το ελληνικό τοπίο, τους μύθους και τα βαθύτερα ανθρώπινα συναισθήματα, ο δημιουργός μάς προσκαλεί σε ένα ταξίδι όπου ο έρωτας, η απώλεια, η ελπίδα και η λύτρωση συναντώνται. Στο «Γράμμα του πελάγους» η θάλασσα λειτουργεί σχεδόν σαν ζωντανή οντότητα. Τι συμβολίζει για εσάς; Γεννηθήκαμε μέσα στο νερό, είμαστε νερό και η ζωή μας κυλάει σαν το νερό, άρα η θάλασσα είναι λύτρωση, η απεραντοσύνη των ονείρων, το φάρμακο που επουλώνει τις πληγές του σώματος και της ψυχής.
Read more »

Βασίλειος Α. Κυβέλλος: : "Το όνειρο είναι το διαβατήριο για το πέρασμα του πρωταγωνιστή στο παράλληλο σύμπαν του παρελθόντος του".

Εικόνα
Με αφορμή το μυθιστόρημά του « Ο παράδεισος δεν έχει αγνοούμενους », ο Βασίλειος Α. Κυβέλλος μιλά για τη μνήμη, την απώλεια και τα τραύματα που άφησε ο Εμφύλιος στις ζωές των ανθρώπων. Βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, το βιβλίο φωτίζει τη δύναμη της ανθρώπινης αντοχής, την αναζήτηση της αλήθειας και τη δύσκολη πορεία προς τη συμφιλίωση με το παρελθόν.   Βασίλειος Α. Κυβέλλος Το βιβλίο σας βασίζεται σε αληθινά γεγονότα. Πώς ήρθατε σε επαφή με αυτή την ιστορία και τι ήταν αυτό που σας ώθησε να τη μεταφέρετε στη λογοτεχνία;
Read more »

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση της ποιητικής συλλογής «Ζητείται Φωνή» της Άννας Σιμιτσοπούλου

Εικόνα
    Τη Δευτέρα 22 Ιουνίου, στις 19:00, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Public Συντάγματος, έλαβε χώρα η παρουσίαση της πρώτης ποιητικής συλλογής της Άννας Σιμιτσοπούλου, με τίτλο «Ζητείται Φωνή» , που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Βακχικόν και έχει τιμηθεί με βραβείο στον 9ο Παγκόσμιο Διαγωνισμό Καβάφη.
Read more »

«Το φτερωτό άλογο» του Ν. Καζαντζάκη στην παιδική σκηνή του θεάτρου Βεάκη | Θεατρ. Απόδοση: Άνδρη Θεοδότου - Σκηνοθεσία: Δημήτρης Δεγαΐτης

Εικόνα
  Το Φτερωτό Άλογο Πρωτότυπη Διασκευή: Νίκος Καζαντζάκης Θεατρική απόδοση: Άνδρη Θεοδότου – Σκηνοθεσία: Δημήτρης Δεγαΐτης από τον Οκτώβριο στην παιδική σκηνή του Θεάτρου Βεάκη Η προπώληση ξεκίνησε! Early Bird: 9 ευρώ  https://www.more.com/gr-el/ tickets/theater/children/to- fteroto-alogo/
Read more »

Είδαμε και προτείνουμε: «Δύο Σιωπές» της θεατρικής ομάδας Mirror στο θέατρο Brecht 2510

Εικόνα
Οι « Δύο Σιωπές » της θεατρικής ομάδας Mirror αποτελούν μια σκοτεινή ανατομία της ανθρώπινης βίας που βασίζεται σε αληθινά γεγονότα.Ο Γιώργος Βογιατζάκης υπογράφει κείμενο και σκηνοθεσία με απόλυτη καθαρότητα και ακρίβεια. Η παράσταση απογυμνώνει τη βία από κάθε περιτύλιγμα και την τοποθετεί στο κέντρο της σκηνής ως μηχανισμό εξουσίας και καθημερινής συνύπαρξης. Οι σιωπές λειτουργούν ως φορείς νοήματος και ως χώροι όπου η ευθύνη, ο φόβος και η συνενοχή αποκτούν υλική μορφή. Η σκηνική γλώσσα υπηρετεί μια συνεχή ένταση που δεν χαλαρώνει και δεν επιτρέπει απόσταση από τα τεκταινόμενα. Η πραγματικότητα των γεγονότων μεταφέρεται στη σκηνή χωρίς εξωραϊσμό και χωρίς αποφόρτιση. Η εμπειρία της παράστασης μένει έντονη και δυνατή. Η παράσταση διεκδικεί τη θέση της ως αναγκαία καλλιτεχνική κατάθεση που αξίζει να παρουσιάζεται διαρκώς, γιατί αγγίζει τον πυρήνα της κοινωνικής ευθύνης και της ανθρώπινης συνείδησης. Αυτή η μικρή αλλά μεγάλη και δυνατή παράσταση πρέπει να παίζει 365 μέρες μπας και σωθ...
Read more »