WHISTLE project // το ΣΦΥΡΙΓΜΑ





__________________________________________________-


Το σινεμά ήταν πάντα μια "συνεργατική" τέχνη. Τα εισαγωγικά διότι ναι μεν πολλές τέχνες μαζί συνεργάζονται για το τελικό αποτέλεσμα (φωτογραφία, performance, illustration, οπτικά εφέ, σκηνογραφία, σχεδιασμός εικόνων, μάσκες και προσθετικά, μουσική), όλες όμως πάντα στην υπηρεσία του προσωπικού οράματος κάθε σκηνοθέτη. Τι θα γινόταν όμως εάν συνέβαινε το αντίθετο? Τι θα γινόταν εάν όλες αυτές οι τέχνες είχαν να πουν με τον δικό τους ιδιαίτερο τρόπο κάτι, για την ιστορία μιας ταινίας χωρίς αυστηρούς περιορισμούς, διαμορφώνοντας έτσι κάτι άλλο? Μια ιστορία που εξελίσσεται στο χώρο και τον χρόνο και την τελική μορφή της καθορίζει κάθε θεατής διαφορετικά σύμφωνα με την προσωπική του εμπειρία?

Διάβασε για την ιδέα στον παρακάτω σύνδεσμο και γίνε και εσύ αρωγός της προσπάθειας!

Σε ευχαριστώ θερμά
Θανάσης Πρωτάτος
Σκηνοθέτης





Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Είδαμε και προτείνουμε: "Το βιβλίο της ανησυχίας-Ημερολόγιο αποχαιρετισμού" στο Θέατρο Αργώ

Εικόνα
  Στην παράσταση «Το Βιβλίο της Ανησυχίας – Ημερολόγιο Αποχαιρετισμού» , ο Πάρης Μαντόπουλος και η ομάδα 4PLAY καταφέρνουν κάτι εξαιρετικά δύσκολο: να δώσουν σάρκα, οστά και κίνηση στον εσωτερικό, πολυδιασπασμένο κόσμο του Φερνάντο Πεσσόα. Στη σκηνή του Θεάτρου Αργώ, η ποίηση παύει να είναι μια στατική ανάγνωση και μετατρέπεται σε μια παλλόμενη, σωματική εμπειρία που ισορροπεί ανάμεσα στον υπαρξιακό στοχασμό και την απελευθέρωση του χορού.
Read more »

Κάτια Ποθητού: "Είναι φανερό πως το στοιχείο της μνήμης επηρεάζεται από φόβους, επιθυμίες και τραυματικές εμπειρίες".

Εικόνα
Στη συνέντευξή της για το ψυχολογικό θρίλερ «Η Απόφαση» , η Κάτια Ποθητού  αναδεικνύει την ευθύνη της επιλογής ως την κεντρική δύναμη που διαμορφώνει την ανθρώπινη μοίρα. Μέσα από μια σύγχρονη, «κινηματογραφική» αφήγηση, η συγγραφέας εξερευνά τα όρια της μνήμης και την υποκειμενικότητα της αλήθειας, δείχνοντας πώς οι φόβοι και τα τραύματα του παρελθόντος θολώνουν τις αποφάσεις του σήμερα. Εστιάζοντας στη σύγκρουση μεταξύ ηθικού δικαίου και καθήκοντος, υπογραμμίζει ότι η ουσιαστική ελευθερία κρύβεται στην ειλικρίνεια με την οποία ο καθένας μας αναλαμβάνει το βάρος των δικών του προσωπικών αξιών. Κάτια Ποθητού Τι σας οδήγησε να δημιουργήσετε αυτήν την υπόθεση; Υπήρξε κάποια πραγματική ιστορία ή γεγονός που σας ενέπνευσε;
Read more »

Είδαμε και προτείνουμε: «Σονάτα του Κρόιτζερ» του Λέοντος Τολστόι, στο χώρο τέχνης Ηχόδραση

Εικόνα
  Η « Σονάτα του Κρόιτζερ » του Λέοντος Τολστόι, στο χώρο τέχνης Ηχόδραση είναι μια αναπαράσταση ενός κλασικού κειμένου, αλλά και μια ανατριχιαστική ακτινογραφία της τοξικής αρρενωπότητας που παραμένει απελπιστικά επίκαιρη. Με φόντο τη μουσική του Μπετόβεν, η παράσταση μετατρέπεται σε ένα ψυχολογικό και κοινωνικό κατηγορητήριο, αναδεικνύοντας πώς η αντίληψη του έρωτα ως ιδιοκτησίας μπορεί να μετατραπεί σε φονικό όπλο.
Read more »

Είδαμε και προτείνουμε: «Σλάντεκ» – Μια Ανατριχιαστική Κάθοδος στην Άβυσσο του Ολοκληρωτισμού στο ΠΛΥΦΑ

Εικόνα
Η παράσταση  «Σλάντεκ/Sladek» του Έντεν φον Χόρβατ από την Εταιρεία Θεάτρου Ars Moriendi , σε σκηνοθεσία Θάνου Νίκα , εκτός από μια ιστορική αναδρομή στον Μεσοπόλεμο, είναι μια επείγουσα και χειρουργική ανατομία της γέννησης του ολοκληρωτισμού. Μέσα από τη δουλεμένη μετάφραση του Γιώργου-Κωνσταντίνου Μιχαηλίδη, το πολιτικό αυτό δράμα μάς βυθίζει στην ασφυκτική ατμόσφαιρα της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, εκεί όπου η οικονομική κατάρρευση και η κοινωνική εξαθλίωση γίνονται το ιδανικό λίπασμα για την άνοδο του «Μαύρου Στρατού». Αυτό που συμβαίνει στο ΠΛΥΦΑ ξεπερνά τα όρια μιας συμβατικής θεατρικής παρακολούθησης· είναι μια έντονη, σχεδόν σωματική εμπειρία , μια ολοκληρωτική επίθεση στις αισθήσεις που σε αφήνει με μια επίμονη ανατριχίλα. Η απόδοση των ηθοποιών είναι καθηλωτική. Με μια ερμηνευτική δεινότητα που αγγίζει τα όρια της αυτοθυσίας, ο θίασος ενσαρκώνει τη βία όχι ως κάτι εξωτικό, αλλά ως κάτι τρομακτικά οικείο. Οι ερμηνείες τους, γεμάτες ηλεκτρισμό και ακρίβεια, δίνουν σάρκα κα...
Read more »

Ρένα Πέτρου: "Το γεγονός ότι κάποιος άνθρωπος καταγράφει όλη την ιστορία της ζωής του, έχει από μόνο του μεγάλη αξία".

Εικόνα
Στο βιβλίο « Ήττα – με τη φωνή της κόρης μου » , η Ρένα Πέτρου φέρνει στο φως το χειρόγραφο ημερολόγιο του πατέρα της, μετατρέποντας μια ιδιωτική μαρτυρία σε δημόσιο ντοκουμέντο μνήμης. Μέσα από τις σελίδες του, ξεδιπλώνεται η ζωή ενός ανθρώπου που βίωσε την Κατοχή, τον Εμφύλιο και τις σκληρές συνθήκες μιας εποχής χωρίς εξωραϊσμό, αλλά με βαθιά ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η συγγραφέας στέκεται διακριτικά δίπλα στο κείμενο, ως κόρη και επιμελήτρια μαζί, επιτρέποντας στη φωνή του πατέρα να ακουστεί αυτούσια, ενώ η δική της παρουσία λειτουργεί ως πράξη ευθύνης απέναντι στη μνήμη και την Ιστορία.  Πότε και με ποιον τρόπο συναντήσατε για πρώτη φορά τη φωνή του πατέρα σας μέσα από το χειρόγραφο ημερολόγιό του; Ήταν μια ανακάλυψη ή μια επανένωση;
Read more »

Είδαμε και προτείνουμε: Αγία Ιωάννα (Ζαν Ντ' Αρκ) στο Θέατρο της Ημέρας

Εικόνα
  Η απόφαση να συνεχιστεί για δεύτερη χρονιά η « Αγία Ιωάννα » του Τζορτζ Μπέρναρντ Σω στο Θέατρο της Ημέρας δεν αποτελεί έκπληξη, αλλά φυσική συνέπεια μιας καλλιτεχνικής αρτιότητας που σέβεται τόσο τον θεατή όσο και το βαρύτιμο κείμενο. Μέσα από τη σκηνοθετική ματιά του Γιάννη Γιούλη, η ιστορία της Παρθένας της Ορλεάνης παύει να είναι απλώς ένα ιστορικό δράμα εποχής και μεταμορφώνεται σε ένα διαχρονικό μανιφέστο για τη σύγκρουση του ατόμου με την εξουσία.
Read more »