The frozen banker project: Μια σουρεαλιστική προσέγγιση στη γαστρονομία, της Αγάπης Μαργιετίδη



Καλλιεργώντας την ομορφιά καταμεσής μιας άναρχης πόλης, η Αγάπη συλλέγει μικρές αθηναϊκές ιστορίες καθημερινής τρέλας, γενναιόδωρα τραπεζώματα, εκλεκτές πρώτες ύλες και ευφραντικές τροφές με το ίδιο ανεξίτηλο πάθος.
Από τον πρόλογο της Ίριδας Κρητικού

 


Ένα βιβλίο που γράφτηκε σχεδόν κατά τύχη από ένα πρώην τραπεζικό στέλεχος που βρέθηκε άθελά του «στο ψυγείο», φράση που σηματοδοτεί το πάγωμα της επαγγελματικής δραστηριότητας λόγω δυσμένειας για κάποιο διάστημα, άλλοτε μεγάλο κι άλλοτε μικρότερο. Η έκδοση περιλαμβάνει πενήντα δύο κεφάλαια, γραμμένα βδομάδα βδομάδα για έναν ολόκληρο χρόνο, που στέλνονταν σε φίλους και άλλους «κατεψυγμένους» συναδέλφους ως μήνυμα αισιοδοξίας και ως αντίδοτο στην κατήφεια. Μικρές προσωπικές ιστορίες, κοσμοθεωρίες και πολλές ιδιαίτερες συνταγές μαγειρικής, μπλέκονται σε μια αφήγηση χωρίς λογοκρισία και μεταμορφώνονται σε μια λυτρωτική εξομολόγηση και ένα ενθύμιο των κύκλων της ζωής.



Άθελά της και εντελώς ασυνείδητα, η Frozen Banker άνοιξε ένα καινούριο, πρωτόγνωρο παράθυρο στη γαστρονομική γραφή, με τρόπο που δεν το έκανε κανείς πριν από εκείνη: αθώο, αυθόρμητο, άμεσο, σαν το βλέμμα ενός παιδιού που δεν έχει ακόμη δηλητηριαστεί από την έννοια της κριτικής, της σοβαροφάνειας, του πολιτικώς ορθού.
Ελένη Ψυχούλη





H συγγραφέας
Γεννημένη στην Αθήνα, η Αγάπη Μαργετίδη υπήρξε για τριαντατέσσερα χρόνια τραπεζικό στέλεχος, οχτώ από τα οποία στο Παρίσι. Μετά την αποχώρησή της από τον τραπεζικό κλάδο το 2013, απαντά στο ψευδώνυμο «The Frozen Banker». Η μεγαλύτερή της ευχαρίστηση είναι να καταστρώνει μενού αποπλάνησης για σημαντικές ή ασήμαντες αφορμές και να μπλέκει τη μαγειρική με ιστορίες και σενάρια. Από τον Μάρτιο του 2016 αρθρογραφεί στο διαδικτυακό περιοδικό in2life με τη στήλη Bon Agapi.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Σιούτα: "Επέλεξα την ηρεμία γιατί ήθελα να αποτυπώσω τη ζωή όπως πραγματικά κυλούσε τότε, με απλότητα, πίστη και αίσθηση συνέχειας χωρίς την επίγνωση του επερχόμενου τέλους".

«Ο Κος Ζυλ» σε κείμενο & σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου στο Θέατρο Πόρτα, από 27/2

Ρένα Πέτρου: "Το γεγονός ότι κάποιος άνθρωπος καταγράφει όλη την ιστορία της ζωής του, έχει από μόνο του μεγάλη αξία".

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Παρασκευή Λεβεντάκου: "Η λεκτικοποίηση του βιωμένου έρωτα και της ακόμη πιο βιωμένης απώλειάς του λειτουργεί σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης".