Εύθυμες Κυράδες του Ουίνδσορ στο Καφενείο Ακαδημίας Πλάτωνος


Του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

Η κωμωδία "Εύθυμες Κυράδες του Ουίνδσορ" του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ σε διασκευή και μετάφραση Νίκης Τριανταφυλλίδη ειναι προσαρμοσμένη για να ανέβει με σύγχρονο τρόπο σε μορφή Bar-Theater σε σκηνοθεσία Ζωής Tριανταφυλλίδη. Σκηνικά -κουστούμια Χριστίνα Μπλιθικιώτη.
 Ο Φάλσταφ, ένας ευγενής σπάταλος στα γλέντια, που δεν έχει να πληρώσει ούτε τους υπηρέτες του, σκαρφίζεται διάφορες απάτες και κλεψιές με όπλο τη γοητεία που νομίζει πως ασκεί πάνω στις γυναίκες. Οι Κυράδες του Ουίνδσορ όμως που εκτός από χαρούμενες είναι και τίμιες τον βάζουν στη θέση του με σκληρό και χαριτωμένο τρόπο.
Αν και δεν είναι γνωστό το πότε γράφτηκε το έργο απ τον Σαίξπηρ, είναι πιθανό να ανεβάστηκε για πρώτη φορά το 1597, ενώ δημοσιεύτηκε σε κείμενο το 1602.
Αυτή η υπεροψία του ατόμου "σε μένα όλα επιτρέπονται" - η τάση να χρησιμοποιεί τους άλλους σύμφωνα με το δικό του συμφέρον, κάνει τον Σερ Τζων Φάλσταφ "σύγχρονο ήρωα" και μάλιστα χωρίς να του χρειάζεται η γραφική κοιλιά. Aυτός που νιώθει εξυπνότερος απ τους άλλους, που θεωρεί ακαταμάχητο τον εαυτό του είναι πάντα ευχάριστο να βλέπουμε να τον βάζουν στη θέση του εκείνοι που νομίζει πως τους παίζει στα δάχτυλα. Οι θεατές σαν τις Εύθυμες Κυράδες παρακολουθούν αυτόν τον υψηλότερα ιστάμενο αλλά όμως χρεωκοπημένο να γίνεται ρεζίλι.
Παίζουν κατά σειρά εμφάνισης: Φάλσταφ Θάνος Καπρέλης, Σβέλτη Ζωή Τριανταφυλλίδη, κα Παίητζ Σοφία Σωληναραίου , κα Φόρντ: Αλεξάνδρα Πολυτίμη Καλομοίρη.
Τεχνικός ήχου - φώτων Βασίλης Κουσουνέλος




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Βασίλειος Α. Κυβέλλος: : "Το όνειρο είναι το διαβατήριο για το πέρασμα του πρωταγωνιστή στο παράλληλο σύμπαν του παρελθόντος του".

Αλέξανδρος Παπαδάκης: "Ότι και άν κάνουμε στην ζωή μας παραμένουμε άνθρωποι με καρδιά ψυχή σώμα και αίμα".

Άγγελος Λαμέρας: "Στην εποχή μας, αυτός που νιώθει τον ρομαντισμό -είτε στον έρωτα είτε στους κοινωνικούς αγώνες- νιώθει εσωτερική εξορία".

δρ Πάρβη Πάλμου: "Η κοινωνία δεν επιβάλλει μόνο συμπεριφορές, επιχειρεί πολλές φορές να επιβάλει και την ίδια την ύπαρξη".

Γιώργος Βαγγελάκης: "Για μένα η μοναξιά προσφέρει απλόχερα δύο μεγάλα δώρα, την απόσταση και τον χρόνο".

Διαβάσαμε και προτείνουμε: "Σήμερα και κάθε μέρα" της Δήμητρας Φώτου