Hikaru 輝 Ακτίνα Φωτός

Μια in situ εγκατάσταση φωτός και σκιάς σε κίνηση

ParaMana Puppet Theatre | La terra Galleggiante | ΦΙΑΤ |

Δεκέμβριος 2026 - Ιανουάριος 2027

με την ηλεκτροακουστική σύνθεση Trilogie de la Mort της Éliane Radigue.

Όπως τη νύχτα, μέσα στη σιωπή, στρεφόμαστε προς τον βαθύτερο εαυτό μας, σαν να κάνουμε μια προσευχή, έτσι και ο Hikaru μας προσκαλεί να αφουγκραστούμε τα αφηγήματα και τις εσωτερικές φωνές που κουβαλάμε μέσα μας. Αυτό το αδιάκοπο μουρμουρητό που μας καθορίζει, που μας θυμίζει ποιοι είμαστε ή δεν είμαστε, ποιοι μπορούμε ή δεν μπορούμε να γίνουμε.

Σαν τελετουργία, ο Hikaru μας φέρνει σε επαφή όχι μόνο με τον εαυτό μας αλλά και με το συλλογικό σώμα, αναζητώντας μια μορφή σύνδεσης που υπερβαίνει τα όρια της ατομικής εμπειρίας. Μια συνάντηση με κάτι μεγαλύτερο από εμάς, μέσα από τη συνύπαρξη, τη σιωπή, την αναλογική εικόνα και τον ηλεκτροακουστικό ήχο.

Μια βιωματική, αισθητηριακή εμπειρία που μας προσκαλεί να υπάρξουμε μαζί, στο παρόν.

Περιγραφή

Ο Hikaru είναι μια αναλογική εγκατάσταση φωτός και σκιάς σε κίνηση, μια κατάδυση στον κόσμο του ασυνείδητου.

Σκιές χτίζονται, αναδιπλώνονται, μεταμορφώνονται και διαλύονται, αποκαλύπτοντας νοήματα που μεταβάλλονται ανάλογα με τη γωνία θέασης και την εσωτερική κατάσταση του θεατή. Αντικείμενα ζωντανεύουν και αποκτούν απροσδόκητες μορφές, ενώ οι εικόνες διαρκώς ανασυντίθενται, δημιουργώντας ονειρικά τοπία που ξεφεύγουν από τα όρια του οικείου και του πραγματικού.

Η παράσταση διερευνά τη δυαδικότητα του εαυτού: φως και σκοτάδι, επιλογές και συνέπειες, προσωπική μεταμόρφωση και ηθική αναζήτηση.

Hikaru - στα ιαπωνικά σημαίνει «ακτίνα φωτός» και συμβολίζει τη δέσμη φωτός που διαπερνά το σκοτάδι, αποκαλύπτοντας πτυχές του εαυτού που συχνά παραμένουν αθέατες, προσφέροντας στιγμές διαύγειας και βαθύτερης κατανόησης του εσωτερικού μας κόσμου.

 

 

 

Μέσα από ένα ταξίδι ενηλικίωσης, ο ήρωας αναμετριέται με τον εαυτό του και καλείται να επιλέξει ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι, φέρνοντας στο προσκήνιο ερωτήματα ταυτότητας, ηθικής και αυτογνωσίας.

Τεχνοτροπία

Η εικαστική προσέγγιση βασίζεται στις αρχές του Σύγχρονου Πειραματικού Θεάτρου Σκιάς & Αντικειμένων.

Οι εικόνες δημιουργούνται ζωντανά, εξ ολοκλήρου με αναλογικά μέσα: φακούς χειρός, κάτοπτρα, πρίσματα, φίλτρα, αντικείμενα, οργανικά υλικά και προβολές σχεδίων.

Το ανθρώπινο σώμα συμμετέχει ενεργά στη σύνθεση, άλλοτε δημιουργώντας τις εικόνες και άλλοτε αποτελώντας το ίδιο μέρος τους. Η κλίμακα μεταβάλλεται διαρκώς: μικρές μορφές αποκτούν μνημειακές διαστάσεις, ενώ γιγάντιες σκιές συρρικνώνονται ή εξαφανίζονται.

Η μεταμόρφωση και η παραμόρφωση του φωτός και της σκιάς λειτουργούν ως μεταφορές της εσωτερικής εμπειρίας, συνομιλώντας με τις ψυχαναλυτικές έννοιες της «προβολής» και της «σκιάς». Όπως το φως μεταβάλλει την εικόνα ενός αντικειμένου ανάλογα με τη θέση και την κατεύθυνσή του, έτσι και ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας και τον κόσμο επηρεάζεται από όσα αναγνωρίζουμε, αποσιωπούμε ή προβάλλουμε στους άλλους.

Από την κατανάλωση της εικόνας στην εμπειρία του βλέμματος

Σε μια εποχή όπου οι εικόνες διαδέχονται η μία την άλλη με την ταχύτητα ενός αγγίγματος, όπου το βλέμμα παραμένει καθηλωμένο σε μια μικρή φωτεινή οθόνη και το σώμα συνηθίζει να στρέφεται προς τα κάτω, ο Hikaru προτείνει μια διαφορετική σχέση με τον χρόνο, τον χώρο και την ίδια την πράξη της θέασης.

Απέναντι στην αδιάκοπη ροή της ψηφιακής εικόνας, στην άμεση πρόσβαση, στη στιγμιαία κατανάλωση και στη διαρκή δυνατότητα να παρακάμψουμε ό,τι δεν αιχμαλωτίζει αμέσως την προσοχή μας, αντιπαραθέτει τη βραδύτητα, την αναμονή, την προσμονή και τη σταδιακή αποκάλυψη. Εδώ, οι εικόνες δεν εμφανίζονται έτοιμες ούτε προσφέρονται για γρήγορη κατανάλωση. Γεννιούνται μπροστά στα μάτια μας, μέσα από την ύλη, το φως, τη σκιά και την ανθρώπινη κίνηση. Χτίζονται αργά, διασπώνται, διαθλώνται, παραμορφώνονται, χάνονται και αναγεννιούνται, αφήνοντας τον θεατή να παρακολουθήσει όχι μόνο την εικόνα, αλλά και τη διαδικασία της δημιουργίας της.

 

 

Αντί για το περιορισμένο κάδρο μιας ατομικής συσκευής, ολόκληρος ο χώρος μετατρέπεται σε μια ζωντανή επιφάνεια προβολής. Το φως δεν εκπέμπεται από μια οθόνη που κρατάμε στα χέρια μας, αλλά διαπερνά το σκοτάδι, συναντά αντικείμενα και σώματα και γεννά σκιές πάνω σε λευκές επιφάνειες, τοίχους και αρχιτεκτονικούς όγκους. Οι εικόνες ξεφεύγουν από τα όρια της οθόνης και απλώνονται στον χώρο. Το βλέμμα ανυψώνεται, στρέφεται προς διαφορετικές κατευθύνσεις, περιπλανιέται. Εκεί όπου συνήθως μετακινούμε τις εικόνες μπροστά στα μάτια μας με την κίνηση ενός δαχτύλου, εδώ καλούμαστε να μετακινήσουμε το ίδιο μας το σώμα για να τις συναντήσουμε.

Απέναντι στην εξατομικευμένη ροή περιεχομένου, που συχνά διαμορφώνεται από αλγορίθμους οι οποίοι προβλέπουν τις προτιμήσεις και τις επιθυμίες μας, ο Hikaru αφήνει χώρο στο απρόβλεπτο, στην έκπληξη, στη συνάντηση με κάτι που δεν αναζητήσαμε και δεν γνωρίζαμε εκ των προτέρων. Η ατομική εμπειρία της οθόνης δίνει τη θέση της σε έναν κοινό φυσικό χώρο, όπου οι θεατές μοιράζονται τον ίδιο χρόνο και τις ίδιες εικόνες, χωρίς απαραίτητα να βλέπουν ή να βιώνουν το ίδιο πράγμα. Κάθε βλέμμα, κάθε μετατόπιση, κάθε προσωπική ανάγνωση γίνεται μέρος μιας συλλογικής εμπειρίας που δεν μπορεί να επαναληφθεί με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.

Και ενώ η ψηφιακή εικόνα μπορεί να αποθηκευτεί, να αναπαραχθεί και να επιστρέψει αναλλοίωτη στην οθόνη μας, οι εικόνες του Hikaru είναι εφήμερες. Υπάρχουν για όσο διαρκεί η συνάντηση του φωτός με την ύλη, για όσο ένα σώμα κινείται, για όσο μια σκιά παραμένει ορατή προτού διαλυθεί. Δεν μπορούμε να τις κρατήσουμε ούτε να επιστρέψουμε σε αυτές ακριβώς όπως τις είδαμε. Παραμένουν στη μνήμη, μεταβάλλονται μαζί της, αφήνοντας ίχνη μιας εμπειρίας που υπήρξε μόνο εκεί, εκείνη τη στιγμή.

Σε έναν κόσμο όπου βλέπουμε ολοένα περισσότερα, αλλά σπάνια στεκόμαστε αρκετά για να παρατηρήσουμε, ο Hikaru μας προσκαλεί να επιβραδύνουμε, να παραμείνουμε μπροστά σε αυτό που ακόμη δεν έχει αποκαλυφθεί, να επιτρέψουμε στο βλέμμα να ανακαλύψει αντί απλώς να αναγνωρίσει.

Μια μετατόπιση από την κατανάλωση της εικόνας στην εμπειρία της θέασης, από τη συνεχή αναζήτηση του επόμενου ερεθίσματος στην παρουσία, την προσοχή και τον χρόνο που μοιραζόμαστε.

Ο χώρος

Η παράσταση γεννιέται, αναγεννιέται και αναδεικνύεται σε μη συμβατικά περιβάλλοντα. Εγκαταλελειμμένα κτίρια, πέτρινοι τοίχοι, υπαίθριοι χώροι και αρχιτεκτονικά τοπία μετατρέπονται σε σκηνικά που «αναπνέουν» μαζί με το φως και τη σκιά. Κάθε χώρος προσφέρει μια νέα ανάγνωση, μια μοναδική εκδοχή της εμπειρίας — και έτσι, καμία παράσταση δεν είναι ίδια με την προηγούμενη.

 

 

Τον Δεκέμβριο, ο βιομηχανικός χώρος του ΦΙΑΤ γίνεται μέρος αυτής της διαρκούς μεταμόρφωσης. Οι τοίχοι, οι οροφές και οι μεγάλες επιφάνειες μετατρέπονται σε καμβάδες φωτός και σκιάς, ενώ η αρχιτεκτονική ταυτότητα του κτιρίου — τα ύψη, οι όγκοι και τα ίχνη της ιστορικής του μνήμης — εντάσσεται στη δραματουργία της παράστασης.

Ο Hikaru απομακρύνεται από τα όρια της συμβατικής θεατρικής σκηνής, αναζητώντας μια διαφορετική σχέση ανάμεσα στο έργο, τον χώρο και τον θεατή. Το κοινό μπορεί να κινείται ελεύθερα, με διακριτικότητα, κατά τη διάρκεια της παράστασης, αλλάζοντας το σημείο θέασης και παρατηρώντας τις συνεχείς μεταμορφώσεις από διαφορετικές οπτικές γωνίες.

Μια εσωτερική και εξωτερική περιπλάνηση, μια έξοδος από το οικείο, μια ανοιχτή πρόσκληση στην ανατροπή και την επανεφεύρεση του βλέμματος.

Η δημιουργία

Ο Hikaru είναι αποτέλεσμα ελληνοϊταλικής συμπαραγωγής των ParaMana Puppet Theatre, Teatro del Lavoro και La Terra Galleggiante, με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού της Ιταλίας και της Περιφέρειας Piemonte.

Δημιουργήθηκε στο Πινερόλο, στην ευρύτερη περιοχή του Τορίνο, και ταξιδεύει ανάμεσα σε βιομηχανικά τοπία, φυσικά περιβάλλοντα και θεατρικούς χώρους, αναζητώντας κάθε φορά μια νέα συνομιλία με την αρχιτεκτονική, τη μνήμη και την ιδιαίτερη ταυτότητα του τόπου.

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

HIKARU 輝 Ακτίνα Φωτός
Μια in situ εγκατάσταση φωτός και σκιάς σε κίνηση

Καλλιτεχνική δημιουργία: ParaMana Puppet Theatre / Teatro del Lavoro

Χώρος: ΦΙΑΤ
Είσοδος από Λ. Ανδρέα Συγγρού 114, Κουκάκι, Αθήνα

Προσβασιμότητα: Πρόσβαση για άτομα που χρησιμοποιούν αμαξίδιο στον χώρο της παράστασης και διαθέσιμη προσβάσιμη τουαλέτα.

 

 

 

Ημερομηνίες

Δεκέμβριος 2026: Πέμπτες 3, 10, 17 και Παρασκευές 4, 11, 18 & 25 Δεκεμβρίου.Ιανουάριος 2027: Παρασκευή 1, Πέμπτη 7 & Παρασκευή 8 Ιανουαρίου.

Ώρα έναρξης: 21:15
Διάρκεια: 65 λεπτά
Εισιτήρια: 12€ μειωμένο / 15€ κανονικό
Προπώληση / Κρατήσεις: Ticketservices

Video - Teaser: https://www.youtube.com/shorts/xzVhqp0gRIs  φωτογραφίες: https://www.dropbox.com/scl/fo/h0ujujc0plltohkvc1g74/ADQ6Yhn8wNeY8wm_WAAhrec?rlkey=4rc9p725k9spthpquf1xq5j70&st=hlq88bct&dl=0 

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σύλληψη: Αναστασία Παράβα, Damiano Privitera

Σκηνοθεσία – Σκηνογραφία: Αναστασία Παράβα, Damiano Privitera

Κίνηση – Εμψύχωση Σκιάς – Φωτισμοί – Αφήγηση: Αναστασία Παράβα

Ηλεκτροακουστική σύνθεση: Éliane Radigue - Trilogie de la Mort

Μουσική: Arvo Pärt, Joesef

Αποσπάσματα κειμένων: Mary Oliver, Clarice Lispector

Διασκευή – Επιμέλεια κειμένων: Αντιγόνη Βουτσινά

Μικροσκοπικές φιγούρες – Σχέδια – Διαφάνειες: Στάθης Τσεμπερλίδης

Κατασκευή προσωπείων: Damiano Privitera

Καλλιτεχνικός σχεδιασμός επικοινωνιακού υλικού: Kaascat

Φωτογραφίες: Βαγγέλης Παράβας, Σοφέλπη Στάικου, Damiano Privitera

Βίντεο – Teaser: Νίκος Κορακάκης, Damiano Privitera

 

 

Επικοινωνία: Κατερίνα Αγγέλου

Συμπαραγωγή: ParaMana Puppet Theatre, Teatro del Lavoro, La Terra Galleggiante

Με την υποστήριξη: Υπουργείο Πολιτισμού της Ιταλίας, Περιφέρεια Piemonte, Santorini Arts Factory (SAF)

Σχετικά με το ParaMana Puppet Theatre

Το ParaMana Puppet Theatre ιδρύθηκε το 2006 από την Αναστασία Παράβα και δραστηριοποιείται στην Ελλάδα και την Ιταλία, αναπτύσσοντας μια ιδιαίτερη εικαστική γλώσσα στο πεδίο του Σύγχρονου Πειραματικού Θεάτρου Σκιάς & Αντικειμένων.

Συνδυάζοντας το φως, τη σκιά, τα αντικείμενα, τη σωματική έκφραση και τον ήχο, δημιουργεί πρωτότυπες παραστάσεις για παιδιά, εφήβους και ενήλικες. Μέσα από αναλογικές τεχνικές, τρισδιάστατες προβολές και ζωντανές μεταμορφώσεις της εικόνας, διερευνά τα όρια ανάμεσα στο πραγματικό και το φαντασιακό, το ορατό και το αθέατο.

Η καλλιτεχνική του έρευνα αντλεί έμπνευση από τη μυθολογία, τη φιλοσοφία, την ψυχολογία και την ανθρώπινη εμπειρία. Η ιδιαίτερη σχέση με τον χώρο, η εικαστική έρευνα και η αναζήτηση νέων μορφών αφήγησης αποτελούν βασικά στοιχεία της δημιουργικής του ταυτότητας.

Οι παραγωγές του έχουν παρουσιαστεί σε θέατρα, πολιτιστικούς οργανισμούς και διεθνή φεστιβάλ στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Παράλληλα, διατηρεί σταθερή παρουσία στην εκπαιδευτική κοινότητα, αντιμετωπίζοντας την τέχνη ως πεδίο συνάντησης, ανακάλυψης και ουσιαστικού διαλόγου.