"Το κορίτσι που γίνεται γορίλας και άλλες ιστορίες ανάρρωσης"

 


Life after Death Theatre Company

 

Το κορίτσι που γίνεται γορίλας και άλλες ιστορίες ανάρρωσης

Μια performance εμπνευσμένη από μαρτυρίες ανθρώπων που άκουγαν φωνές

Σε συνεργασία με το Ελληνικό Δίκτυο «Ακούγοντας Φωνές»

Σκηνοθεσία: Βίκυ Αδάμου, Χρήστος Καπενής

 

Στα Πρώην Πλεκτήρια-Υφαντήρια Αθηνών, Κορυτσάς 39

3-6, 10-13, 17-20 και 24-26 Σεπτεμβρίου, στις 21:15

 

 Η Jacqui από την Αγγλία, η Elisabeth από τη Δανία, ο Odi από τη Νιγηρία και o Ron από τη Σκωτία μοιράστηκαν κάποια στιγμή στη ζωή τους μια κοινή εμπειρία: «άκουσαν φωνές». Η σκηνοθέτις Βίκυ Αδάμου καταπιάνεται για δεύτερη φορά με τη συγκεκριμένη θεματική, 5 χρόνια μετά τις επιτυχημένες «Στρατηγικές Επιβίωσης» (Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων, 2016). Αυτή τη φορά σε συν-σκηνοθεσία με τον Χρήστο Καπενή, φτιάχνουν μία παράσταση που μιλάει για την ορατότητα, την αποδοχή, τη συμπερίληψη. 

Η παράσταση θα παιχτεί τον Σεπτέμβριο του 2021 και οι θεατές θα βρίσκονται αποκλειστικά στον προαύλιο χώρο των Πρώην Πλεκτηρίων-Υφαντηρίων Αθηνών. Επιπλέον, θα υπάρχει η επιλογή "αυξημένης παρακολούθησης" της παράστασης, με επιπλέον υλικό που θα μεταδίδεται μέσω ηλεκτρονικών συσκευών. Το πρωτότυπο κείμενο έχει γράψει ο Ηλίας Μαγκλίνης και τα multimedia έχει επιμεληθεί ο Βασίλης Αποστολάτος. Οι ρόλοι μοιράζονται σε μία μικτή ομάδα ηθοποιών και χορευτών, ενώ ο Δημήτρης Τάσαινας ερμηνεύει ζωντανά πρωτότυπη μουσική και τραγούδι. 

Δείτε το τρέιλερ της παράστασης εδώ.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αλέξανδρος Παπαδάκης: "Ότι και άν κάνουμε στην ζωή μας παραμένουμε άνθρωποι με καρδιά ψυχή σώμα και αίμα".

Γιώργος Βαγγελάκης: "Για μένα η μοναξιά προσφέρει απλόχερα δύο μεγάλα δώρα, την απόσταση και τον χρόνο".

«Ρήγμα: Οι επτά ακατανίκητες δυνάμεις»

Βαρώτσου Τούλα: "Τα Διαμάντια της Αιωνιότητας να φέρουν την νέα γενιά αντιμέτωπη με την Ιστορία και με όσα σημάδεψαν μία δύσκολη κατοχική περίοδο για την ανθρωπότητα".

Έντυ Κιτάντζη: "Η υπέρβαση των ορίων μέσα στην ποιητική διαδικασία λυτρώνει από τη βάρβαρη βασανιστική πραγματικότητα, ελευθερώνοντας το πνεύμα".

Βαγγέλης Μανουβέλος: Έχω την αίσθηση ότι σήμερα φοβόμαστε περισσότερο την ευαλωτότητα, επικοινωνούμε αδιάκοπα, αλλά αποφεύγουμε να εκτεθούμε πραγματικά".