Παναγιώτης Τούμπος: "Όταν ένα παιδί μαθαίνει πρώτα να «νιώθει», τότε κατανοεί τον κόσμο με την καρδιά, όχι με προκατάληψη".

Το παιδικό βιβλίο Το αγκαθάκι της φιλίας του Παναγιώτη Τούμπου μιλά με τρυφερότητα για την αποδοχή, τη διαφορετικότητα και τη δύναμη της αληθινής φιλίας. Μέσα από τη σχέση του μικρού Μάκη με ένα σκαντζοχοιράκι γεμάτο «αγκάθια», ο συγγραφέας υπενθυμίζει πως πίσω από κάθε φόβο κρύβεται η ανάγκη για κατανόηση και αγάπη. Με απλό αλλά βαθιά συναισθηματικό λόγο, η ιστορία αγγίζει μικρούς και μεγάλους, φωτίζοντας την αξία της ενσυναίσθησης και της ήρεμης δύναμης της καρδιάς.

Ο Μάκης δεν πλησιάζει το σκαντζοχοιράκι με φόβο αλλά με ηρεμία και καλοσύνη. Πόσο σημαντικό πιστεύετε ότι είναι τα παιδιά να μαθαίνουν πρώτα να“νιώθουν” και μετά να κρίνουν;

Είναι το πιο σημαντικό μάθημα. Όταν ένα παιδί μαθαίνει πρώτα να «νιώθει», τότε κατανοεί τον κόσμο με την καρδιά, όχι με προκατάληψη. Η ενσυναίσθηση γίνεται πυξίδα που το οδηγεί να κρίνει με καλοσύνη και όχι με φόβο.

Το σκαντζοχοιράκι έχει αγκάθια, όμως πίσω από αυτά κρύβεται τρυφερότητα.Πιστεύετε πως πολλές φορές και οι άνθρωποι βάζουν “αγκάθια” όταν φοβούνται;

Ναι, τα “αγκάθια” είναι συχνά άμυνες. Όταν κάποιος πληγωθεί ή φοβάται, υψώνει γύρω του φράχτες για να προστατευτεί. Αν όμως πλησιάσεις με τρυφερότητα, όπως ο Μάκης το σκαντζοχοιράκι, τότε σιγά σιγά τα αγκάθια μαλακώνουν.

Ο ήρωάς σας βλέπει τον κόσμο διαφορετικά από τα άλλα παιδιά. Θέλατε μέσα από τον Μάκη να μιλήσετε και για τη δύναμη της διαφορετικότητας;

Ακριβώς. Ο Μάκης δεν προσπαθεί να μοιάσει με τους άλλους. Βλέπει τον κόσμο με δικό του, πιο ήσυχο τρόπο. Ήθελα να δείξω ότι η διαφορετικότητα δεν είναι αδυναμία αλλά δύναμη· είναι εκεί που αρχίζει η πραγματική ομορφιά.

Στην ιστορία, η σιωπή και η ηρεμία φαίνεται να έχουν μεγαλύτερη δύναμη από τις φωνές. Τι θα θέλατε να καταλάβουν τα παιδιά μέσα από αυτό;

Ότι η σιωπή δεν είναι αδυναμία. Μέσα της υπάρχει σκέψη, κατανόηση, σεβασμός. Η ήρεμη φωνή μπορεί να αγκαλιάσει, ενώ οι δυνατές συχνά απομακρύνουν. Θέλω τα παιδιά να εμπιστεύονται τη γαλήνη μέσα τους.

Πότε νιώθετε ότι ένα παιδί αρχίζει πραγματικά να καταλαβαίνει τι σημαίνει φιλία;

Όταν αντιληφθεί ότι ο φίλος δεν είναι εκεί μόνο για τα παιχνίδια και τα γέλια, αλλά και για τις στιγμές που όλα είναι δύσκολα. Όταν μάθει να προσφέρει χωρίς αντάλλαγμα, τότε η φιλία γίνεται αληθινή.

Το βιβλίο μιλά με πολύ απλό τρόπο για την αποδοχή. Πιστεύετε ότι τα παιδιά τελικά μαθαίνουν πιο εύκολα την αγάπη από ό,τι οι μεγάλοι;

Ναι, γιατί τα παιδιά αγαπούν χωρίς να υπολογίζουν. Δεν έχουν ακόμα φοβηθεί τόσο τον κόσμο για να χτίσουν τοίχους. Οι μεγάλοι χρειάζονται συχνά να «ξεμάθουν» για να ξαναθυμηθούν πώς είναι η καθαρή αγάπη.

Αν το σκαντζοχοιράκι μπορούσε να πει μία μόνο φράση στον Μάκη, ποια νομίζετε πως θα ήταν;

«Σε ευχαριστώ που δεν με τρόμαξες.» Αυτή η φράση χωρά μέσα της όλη τη δύναμη της αποδοχής και της εμπιστοσύνης.

Αν ένα παιδί κλείσει το βιβλίο και κρατήσει μόνο ένα συναίσθημα μέσα του, ποιο θα θέλατε να είναι αυτό;

Την αίσθηση της γαλήνης· εκείνης της τρυφερής σιγουριάς που γεννιέται όταν νιώθεις ότι ο κόσμος μπορεί να σε αγαπήσει όπως ακριβώς είσαι.

Βλάρα Αλεξία