''Όσο αγαπιόμαστε τα δυο'' από την Μαρία Κηλαηδόνη και τον Μανώλη Φάμελλο - Από το album «Σ΄ ευχαριστώ Λουκιανέ»

 ''Όσο αγαπιόμαστε τα δυο''

από την Μαρία Κηλαηδόνη και τον Μανώλη Φάμελλο

Στίχοι – μουσική: Λουκιανός Κηλαηδόνης

Από το album «Σ΄ ευχαριστώ Λουκιανέ»

Μαρία Κηλαηδόνη - Μανώλης Φάμελλος.jpg

 

Ένα από τα πιο γλυκά και ρομαντικά τραγούδια του Λουκιανού Κηλαηδόνη, αλλά και της ελληνικής δισκογραφίας, το «Όσο αγαπιόμαστε τα δυο», μας τραγουδούν η Μαρία Κηλαηδόνη και ο Μανώλης Φάμελλος στο πλαίσιο του album – αφιέρωμα στον Λουκιανό Κηλαηδόνη με τίτλο «Σ΄ ευχαριστώ Λουκιανέ». Με τη συνοδεία της κιθάρας του Μανώλη και την κάμερα του Στέφανου Δανιηλίδη, η Μαρία και ο Μανώλης μας χαρίζουν την τρυφερή τους ερμηνεία σε ένα τραγούδι γεμάτο νοσταλγία που πρωτοακούσαμε με τη φωνή του Μανώλη Μητσιά το 1970 από το πρώτο προσωπικό album του Λουκιανού ως συνθέτη, με τίτλο «Η πόλη μας».

Ακούστε το τραγούδι και δείτε το video στο YouTube ΕΔΩ

Βρείτε το άλμπουμ "Σ'ευχαριστώ Λουκιανέ" σε όλα τα ψηφιακά καταστήματα και σε όλες τις streaming υπηρεσίες: https://LoukianosKilaidonis.lnk.to/SE...

Κυκλοφορεί από την Minos EMI, a Universal Music Company

Περισσότερες πληροφορίες για τον Λουκιανό Κηλαηδόνη μπορείτε να βρείτε
στο επίσημο 
site https://www.loukianoskilaidonis.gr/

 

Στίχοι:

Όσο αγαπιόμαστε τα δυο να με κοιτάς στα μάτια.
Είν’ ο καιρός πολύ πικρός κι έχω καρδιά κομμάτια.

Όσο αγαπιόμαστε τα δυο να μου κρατάς το χέρι.
Είναι πολλές οι συμφορές που ο χωρισμός θα φέρει.

Κοίτα να με θυμάσαι όσο μακριά μου θα ’σαι,
μια που καλά το ξέρεις σ’ αγαπώ.
Κοίτα να με θυμάσαι τη νύχτα που κοιμάσαι,
μια που καλά το ξέρεις σ’ αγαπώ.

Όσο αγαπιόμαστε τα δυο να με φιλάς στο στόμα.
Όσα φιλιά κι αν μου ’δωσες, δε σε χορταίνω ακόμα.

Όσο αγαπιόμαστε τα δυο να μου το λες, μικρό μου.
Κάθε στιγμή, κάθε λεπτό πως θα ’σαι πια δικό μου.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Σιούτα: "Επέλεξα την ηρεμία γιατί ήθελα να αποτυπώσω τη ζωή όπως πραγματικά κυλούσε τότε, με απλότητα, πίστη και αίσθηση συνέχειας χωρίς την επίγνωση του επερχόμενου τέλους".

«Ο Κος Ζυλ» σε κείμενο & σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου στο Θέατρο Πόρτα, από 27/2

Ρένα Πέτρου: "Το γεγονός ότι κάποιος άνθρωπος καταγράφει όλη την ιστορία της ζωής του, έχει από μόνο του μεγάλη αξία".

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Παρασκευή Λεβεντάκου: "Η λεκτικοποίηση του βιωμένου έρωτα και της ακόμη πιο βιωμένης απώλειάς του λειτουργεί σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης".