Νέο τραγούδι: «Για εκείνη» από τον Γεράσιμο Ανδρεάτο. Μουσική: Βαγγέλης Μαχαίρας Στίχοι: Τασία Δικοπούλου

 

«Για εκείνη» από τον Γεράσιμο Ανδρεάτο

Μουσική: Βαγγέλης Μαχαίρας Στίχοι: Τασία Δικοπούλου

εξώφυλλο s.png


«Για εκείνη» είναι ο τίτλος του καινούργιου τραγουδιού που ερμηνεύει ο Γεράσιμος Ανδρεάτος, σε μουσική Βαγγέλη Μαχαίρα και στίχους Τασίας Δικοπούλου.

Μία λαϊκή μπαλάντα με καθαρό ήχο και λιτή ενορχήστρωση. Η ερμηνεία του Γεράσιμου μεστή, με ευαισθησία και βάθος, αποδίδει με τον καλύτερο τρόπο το νόημα των στίχων και την λαϊκότητα της μελωδίας. Το ακούτε σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες. Κυκλοφορεί από την Fm Records.

Έπαιξαν οι μουσικοί Στράτος Σαμιώτης (κρουστά), Γιάννης Πλαγιανάκος (κοντραμπάσο), Γιώργος Μάκρας (κιθάρες), Αντώνης Καλιούρης (κλαρίνο) και Βαγγέλης Μαχαίρας (μπουζούκι, ενορχήστρωση). Η ηχογράφηση, η μίξη και το 
mastering έγιναν από τον Θανάση Γκίκα (Studio Mythos)

Δείτε το βίντεο στο YouTube εδώ


Για εκείνη (στίχοι)

Λυμένα τα μαλλιά της στους ώμους κύματα
στα χείλη η μοναξιά της, λόγια ανείπωτα.

Τα μάτια της μπροστά μου ουράνια σώματα
και το κορμί της βγάζει ανθούς κι αρώματα.

Τα χέρια της κρατάνε και γη και ουρανό
να γίνει πια δικιά μου, εγώ παρακαλώ.
Αστέρι σαν θα πέσει θα κάνω μια ευχή
τις νύχτες μη κοιμάται ξανά πια μοναχή.

Μπροστά μου όταν περνάει , εγώ τρελαίνομαι
Ανάσταση τα λόγια και ανασταίνομαι.

Της άνοιξης λουλούδι για κείνη γίνομαι
αχ, να ‘μουνα ποτάμι, νερό να χύνομαι!


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Χατζηαποστόλου: "Μια ολόκληρη εποχή που εμπεριέχει όλες τις εποχές, ξεδιπλώνεται μέσα στη σκέψη του Μάνου Ελευθερίου, με τον ποιητή να παραμένει πάντα πιστός σε ό,τι θεωρεί ιερό".

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Είδαμε και προτείνουμε: «Το Μεγάλο μας Τσίρκο»: Μια λαϊκή τελετουργία μνήμης στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού

Καλλιέρη Ευδοξία: "Τα παιδιά τείνουν να αποδέχονται τη διαφορετικότητα και αξιολογούν το γεγονός αυτό ανάλογα με την καθοδήγηση των γονιών τους".

Ανθή Γουρουντή: "Η εποχή των αντιφάσεων, ο τόπος και χρόνος που ζούμε, κάνει το συγκεκριμένο έργο εξαιρετικά επίκαιρο, παρουσιάζοντας την ανάγκη του ανθρώπου για πνευματική ανάταση και την τάση του για εξέλιξη ακόμα και μέσα από τον θάνατο".