"Ο Ληστής": Ένας μονόλογος βγαλμένος από την ζωή!

"Ο Ληστής": Ένας μονόλογος βγαλμένος από την ζωή!

O Ληστής στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης αποτελεί αναμφισβήτητα ένα βιωματικό έργο για μια ολόκληρη ζωή.
Ο χρόνος που πραγματοποιείται είναι απροσδιόριστος , ο χώρος μας ταξιδεύει σε διάφορα μέρη και το ονομα του ληστή μένει ένα μυστήριο.
"Είναι ο Λιόλιος, είμαι ο Λιόλιος, όλοι είμαστε "
 
Ο "Ληστής", σε κείμενο του Δημήτρη Μανιάτη και σε σκηνοθεσία Σταμάτη Κραουνάκη φάσκει και αντιφάσκει δημιουργώντας ερωτήματα στον θεατή και προιδεάζοντας τον σε που αποσκοπούν αυτές οι αντιφάσεις..b 11916 ptsarouxas listis web
 
Οδηγεί σε μία δίκαιη και σωστή κρίση του θεατή, καθιστώντας τον ίδιο θύμα και θύτη...
Που αποσκοπεί η βία, η ληστροσύνη, η αγάπη , η επιθυμία, η ξενιτιά, ο πόλεμος και διαφορα άλλα ερωτήματα θα μονοπωλήσουν το ενδιαφέρον μας...
 
Ο Πασχάλης Τσαρούχας δίνει τον καλύτερο του εαυτό σε ένα μονόλογο που λίγοι θα τολμούσαν...Ο Δημήτρης Μανιάτης υπογράφει το κείμενο, ένα κείμενο σκληρό και συνάμα λυτρωτικό...Ο Σταμάτης Κραουνάκης με τις υποδείξεις του και τις κατάλληλες σκηνοθετικές οδηγίες μετατρέπει ένα χώρο γεμάτο εκπλήξεις και αξιοποιώντας στο έπακρο κάθε γωνία.
 
Και σε όλα αυτά , ο Πασχάλης Τσαρούχας στέκεται επάξιος των περιστάσεων, καθηλώνοντας τον θεατή...άλλοτε με την ηρεμία της φωνής και άλλοτε με την τραχύτητα και σκληρότητα του , δείχνοντας ότι ακόμα και ο πιο σκληροτράχυλος ληστής μπορεί να είναι ευαίσθητος και να διαθέτει λεπτά συναισθήματα , και ακόμα μέσα από την ίδια την ζωή έχει γαλουχηθεί να αντέχει της κάθε είδους δυσκολίες...όσο σκληρές και αδυσώπητες και αν είναι...
 
Άλλο ένα άρτιο αποτέλεσμα προσφέρει στο κοινό το δίδυμο επιτυχίας: Μανιάτη-Κραουνάκη και όσοι πιστοί να σπεύσετε να δείτε την παράσταση, καθώς είναι για λίγες παραστάσεις και παίζεται κάθε Πέμπτη στις 21:00 στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.
 
Πληροφορίες της παράστασης μπορείτε να βρείτε εδώ:http://www.all4fun.gr/fun/theater/10063-q---q----.html
 
Συνέντευξη με τον Πασχάλη Τσαρούχα μπορείτε να βρείτε εδώ:http://www.all4fun.gr/interviews/theater/10230--all4fun.html
 
Της Αλεξίας Βλάρα,1-3-2015

http://www.all4fun.gr/fun/theater/10316-q-q-.html

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Σιούτα: "Επέλεξα την ηρεμία γιατί ήθελα να αποτυπώσω τη ζωή όπως πραγματικά κυλούσε τότε, με απλότητα, πίστη και αίσθηση συνέχειας χωρίς την επίγνωση του επερχόμενου τέλους".

Εικόνα
Στο μυθιστόρημά της, η Μαρία Σιούτα ανασυνθέτει το Αϊβαλί όχι ως απλό ιστορικό σκηνικό, αλλά ως ζωντανό σώμα μνήμης, πίστης και καθημερινής ομορφιάς λίγο πριν από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Με σεβασμό στην ιστορική ακρίβεια και βαθιά συναισθηματική φόρτιση, φωτίζει μια κοινωνία που ζει την «ηρεμία πριν την καταιγίδα», εκεί όπου ο έρωτας, η παράδοση και ο κοσμοπολιτισμός συνυπάρχουν με τις άγραφες απαγορεύσεις της εποχής. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, η συγγραφέας μιλά για τη μνήμη ως αντίδωρο ζωής, για τις ασύμβατες αγάπες που δοκιμάζουν τα όρια της κοινότητας, για το Αιγαίο ως γέφυρα πολιτισμών και για τη δύναμη των ιστοριών να κρατούν ζωντανό έναν κόσμο που χάθηκε, αλλά δεν σίγησε ποτέ.  Μαρία Σιούτα Στο βιβλίο σας, το Αϊβαλί δεν είναι απλώς το σκηνικό, αλλά ένας ζωντανός οργανισμός. Πόση έρευνα απαιτήθηκε για να ανασύρετε τις μυρωδιές, τις παραδόσεις και την πνευματική αίγλη αυτής της «αμιγώς ελληνικής» πολιτείας πριν από την Καταστροφή;
Read more »

«Ο Κος Ζυλ» σε κείμενο & σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου στο Θέατρο Πόρτα, από 27/2

Εικόνα
  « Ο Κ ος Ζυλ» (Ελεύθερα βασισμένο στο έργο «Δεσποινίς Τζούλια» του Αύγουστου Στρίντμπεργκ) Κείμενο - Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος Θέατρο Πόρτα Από 2 7 Φεβρουαρίου κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή Με τους: Γιάννη Καράμπαμπα, Νίκο Κοσώνα και Θεόβη Στύλλου Η ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΞΕΚΙΝΗΣΕ! Κάντε κλικ ΕΔΩ
Read more »

Ρένα Πέτρου: "Το γεγονός ότι κάποιος άνθρωπος καταγράφει όλη την ιστορία της ζωής του, έχει από μόνο του μεγάλη αξία".

Εικόνα
Στο βιβλίο « Ήττα – με τη φωνή της κόρης μου » , η Ρένα Πέτρου φέρνει στο φως το χειρόγραφο ημερολόγιο του πατέρα της, μετατρέποντας μια ιδιωτική μαρτυρία σε δημόσιο ντοκουμέντο μνήμης. Μέσα από τις σελίδες του, ξεδιπλώνεται η ζωή ενός ανθρώπου που βίωσε την Κατοχή, τον Εμφύλιο και τις σκληρές συνθήκες μιας εποχής χωρίς εξωραϊσμό, αλλά με βαθιά ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η συγγραφέας στέκεται διακριτικά δίπλα στο κείμενο, ως κόρη και επιμελήτρια μαζί, επιτρέποντας στη φωνή του πατέρα να ακουστεί αυτούσια, ενώ η δική της παρουσία λειτουργεί ως πράξη ευθύνης απέναντι στη μνήμη και την Ιστορία.  Πότε και με ποιον τρόπο συναντήσατε για πρώτη φορά τη φωνή του πατέρα σας μέσα από το χειρόγραφο ημερολόγιό του; Ήταν μια ανακάλυψη ή μια επανένωση;
Read more »

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Εικόνα
Στη νέα της παιδική ιστορία, Ο κακόκεφος Βάγιας Κουκουβάγιας γίνεται ο καθρέφτης των καθημερινών συναισθημάτων των παιδιών: από τη μοναξιά και τη χαρά μέχρι την ανάγκη για προσφορά και ενσυναίσθηση. Η Νατάσα Βραχλιώτη μιλά για τη γέννηση αυτού του χαρακτήρα, τη δύναμη των μικρών πράξεων καλοσύνης και τον ρόλο του σχολείου και των ενηλίκων στην ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης των παιδιών. Μέσα από την ιστορία και τη συνεργασία της με την εικονογράφο Αγγελική Δρακάκη, η συγγραφέας αναδεικνύει πώς η αποδοχή της διαφορετικότητας και η σιωπηλή φροντίδα μπορούν να γίνουν καθημερινά μαθήματα ζωής. Νατάσα Βραχλιώτη Ο Βάγιας Κουκουβάγιας είναι ένας σοφός δάσκαλος με αγέλαστο πρόσωπο. Πώς γεννήθηκε αυτός ο χαρακτήρας και τι θέλατε να συμβολίσει για τα παιδιά;
Read more »

Παρασκευή Λεβεντάκου: "Η λεκτικοποίηση του βιωμένου έρωτα και της ακόμη πιο βιωμένης απώλειάς του λειτουργεί σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης".

Εικόνα
Η Παρασκευή Λεβεντάκου , μέσα από το βιβλίο «Γράμματα στον Μ.» , καταθέτει μια εξομολογητική αφήγηση όπου ο έρωτας, η απώλεια και η μνήμη συνυπάρχουν χωρίς άμυνες. Βασισμένο σε υπαρκτά πρόσωπα και βιωμένες εμπειρίες, το έργο κινείται στο μεταίχμιο προσωπικού πόνου και λογοτεχνικής πράξης, μετατρέποντας την ανάγκη για συναισθηματική αποεπένδυση σε τόλμη έκθεσης. Οι επιστολές της Βασιλικής, γραμμένες σε χρόνο αργό και σιωπηλό, λειτουργούν ως εσωτερικός μονόλογος, ως πράξη πένθους και ταυτόχρονα απελευθέρωσης. Σε αυτή τη συνέντευξη, η συγγραφέας μιλά για τη γραφή ως βαλβίδα αποσυμπίεσης, για τα όρια μνήμης και λήθης, για το θάρρος να πιστεύεις στο αδύνατο και να μην αφήνεις τον φόβο να γίνει ο πρωταγωνιστής της ζωής σου. Τα πρόσωπα του βιβλίου είναι υπαρκτά και η γραφή βασίζεται σε βιωμένες εμπειρίες. Πότε ένα προσωπικό βίωμα νιώσατε ότι μπορεί να μετατραπεί σε λογοτεχνία χωρίς να προδώσει την αλήθεια του;
Read more »