"Το ξυράφι του Όκαμ" (εκδόσεις Μικρή Άρκτος, 2014)

"Το ξυράφι του Όκαμ" (εκδόσεις Μικρή Άρκτος, 2014)

Αλέξιος Μάινας,
ΤΟ ΞΥΡΑΦΙ ΤΟΥ ΟΚΑΜ
  
(Exordium) 
 
Τα καναρίνια 
εύκολα κίτρινα πουλιά σχεδιασμένα πρόχειρα 
φωνάζουν το σκοτάδι 
κι οι κόπροι της αλάνας γαβγίζουν και τα πεύκα. 
Ο λεγόμενος καιρός, αν ήρθε 
θα πέθανε τη νύχτα 
όπως πεθαίνουν οι τηλεοράσεις. 
Ρέματα με μπαζωμένες βροχές 
και μισογδαρμένες κνήμες 
σπασμένοι φράχτες ξύλινες κολόνες 
μια γειτονιά από συνάψεις τοίχων 
και ξεραμένες λάμπες ηλεκτρικού. 
 
Πάνω απ’ τις στέγες η εκπνοή της στάχτης 
αναζητεί κάτι ακόμα να κάψει. 6c2aa8f5cd5453f813a606e7c98bffb9
 
 
Τα ποιητικά σημειώματα του βιβλίου «Το ξυράφι του Όκαμ» συναποτελούν το αποτύπωμα μιας μέρας. Είναι μια μέρα ενός αφηγητή. Μια Πέμπτη της συνείδησής του όπως ρέει στο χαρτί.  
 
 
«Μια παράδοξη διαφορά μεταξύ συγγραφέων και δημοσιογράφων είναι ότι οι πρώτοι νομίζουν ότι λένε ψέματα και οι δεύτεροι ότι λένε την αλήθεια», σημειώνει σε αυτή την εσωτερική περιήγηση ο αφηγητής. Η συνεχής κατάθεσή του αποτελεί ένα είδος 24ωρου holder ως εγκεφαλο-γράφημα, ως πείραμα ποιητικής φαινομενολογίας.
 
Η απλή ημερολογιακή καταγραφή εμβολίζεται και εμπλουτίζεται από την ποιητική ανησυχία και τη φιλοσοφική και πολιτική εγρήγορση. Οι σημειώσεις που προκύπτουν κατά τη διάρκεια της μέρας αποτελούν υβρίδια, που κινούνται μεταξύ στοχασμού και συμβάντων, μεταξύ δωματίου και δρόμου, μεταξύ αισθήσεων και αισθημάτων. Το μέσα και το έξω. Και ανάμεσά τους το χαρτί ως περατή μεμβράνη. 
 
 
Ο Αλέξιος Μάινας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1976. Σπούδασε φιλοσοφία στο πανεπιστήμιο της Βόννης. Ασχολείται με τη μετάφραση, τη διδασκαλία της γλώσσας και την παρουσίαση ποιητών στον γερμανόφωνο χώρο. Γράφει ποίηση και διήγημα. 
 
Η ποιητική συλλογή του «Το περιεχόμενο του υπόλοιπου» ήταν υποψήφια για το Κρατικό Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα, το αντίστοιχο του περιοδικού «Διαβάζω», και βραβεύτηκε στο Συμπόσιο Ποίησης. 

http://www.all4fun.gr/fun/books/9864--q---q----2014.html

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αλέξανδρος Παπαδάκης: "Ότι και άν κάνουμε στην ζωή μας παραμένουμε άνθρωποι με καρδιά ψυχή σώμα και αίμα".

Γιώργος Βαγγελάκης: "Για μένα η μοναξιά προσφέρει απλόχερα δύο μεγάλα δώρα, την απόσταση και τον χρόνο".

«Ρήγμα: Οι επτά ακατανίκητες δυνάμεις»

Βαρώτσου Τούλα: "Τα Διαμάντια της Αιωνιότητας να φέρουν την νέα γενιά αντιμέτωπη με την Ιστορία και με όσα σημάδεψαν μία δύσκολη κατοχική περίοδο για την ανθρωπότητα".

Έντυ Κιτάντζη: "Η υπέρβαση των ορίων μέσα στην ποιητική διαδικασία λυτρώνει από τη βάρβαρη βασανιστική πραγματικότητα, ελευθερώνοντας το πνεύμα".

Βαγγέλης Μανουβέλος: Έχω την αίσθηση ότι σήμερα φοβόμαστε περισσότερο την ευαλωτότητα, επικοινωνούμε αδιάκοπα, αλλά αποφεύγουμε να εκτεθούμε πραγματικά".