"Ευχαριστώ και Συγγνώμη" Της Στελλίνας Βογιατζή | Από Σάββατο 21η Νοεμβρίου | ΘΕΑΤΡΟ 104
"Ευχαριστώ και Συγγνώμη"
Της Στελλίνας Βογιατζή
Μια παράσταση για σένα… Ναι, για σένα!
Από Σάββατο 21η Νοεμβρίου στο ΘΕΑΤΡΟ 104
Ένας Δυστοπικός Θεατρικός Μονόλογος, με στοιχεία "σκωπτικής κωμωδίας", όπου ο λόγος έχει τη δομή και τον ήχο μιας ανοιχτής μουσικής παρτιτούρας.
Ένας άνθρωπος, σε ένα απόκοσμο και δυστοπικό περιβάλλον, ξεδιπλώνει τη σχέση του σύγχρονου ατόμου με την καταναλωτική αποξένωση, την κοινωνική αποδοχή, τη συμμόρφωση και τους μηχανισμούς επιβίωσης.
Μια ακουστική και σωματική εμπειρία, ανάμεσα στα όρια της ωμότητας και του λυρισμού, του προσωπικού και του συλλογικού. Η ιστορία μιας κοινωνίας ή μιας ολόκληρης εποχής.
Μέσα από έναν αφιλτράριστο, λυρικό μονόλογο, χωρίς γραμμική πλοκή και κλασσική σύνταξη, οι λέξεις ενσαρκώνονται μέσα από τον ρυθμό και την συχνότητά τους, δημιουργώντας ένα ηχοτόπιο. Η σκηνική συνθήκη λειτουργεί πέρα από τη λογική επεξεργασία, αντηχώντας κατευθείαν στο εσωτερικό αυτί του θεατή. Εκεί που σταματά η κατανόηση, ξυπνάει το ένστικτο.
Ταυτότητα Παράστασης
Κείμενο - Σκηνοθεσία - Ερμηνεία επί σκηνής | Στελλίνα Βογιατζή
Βοηθός Σκηνοθέτη | Γιάννης Γκρέζιος
Μουσική Σύνθεση | Στελλίνα Βογιατζή
Ηχητικός Σχεδιασμός | Στέφανος Κατσαρός
Σκηνικό & Κοστούμι | Στελλίνα Βογιατζή
Σχεδιασμός Φωτισμών | Στέβη Κουτσοθανάση
Σχεδιασμός Αφίσας | Μυρτώ Οικονόμου
Teaser - Φωτογραφίες| Αναστασία Γιαννάκη
https://www.youtube.com/watch?v=1d7fPdj5o4Q
Επικοινωνία | Αζίμα Λιάνα Χαβρέ azimachavre@gmail.com
Παραγωγή | YIN THEATRE AMKE
ΠΟΥ | ΘΕΑΤΡΟ 104 | Ευμολπιδών 41, Αθήνα 118 54 | δίπλα στο μετρό Κεραμεικός
ΠΟΤΕ | Από 21 Νοεμβρίου έως 10 Ιανουαρίου | Σάββατο στις 21:00 | Κυριακή στις 19:00
ΕΙΔΟΣ | Δυστοπικός Μονόλογος με "Καυστικό Χιούμορ"
ΔΙΑΡΚΕΙΑ | 60 λεπτά
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ | Γενική Είσοδος 15€
Φοιτητικό | Ανέργων | Άνω των 65 | Πολυτέκνων | ΑμεΑ 12€
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ | https://www.ticketservices.gr/event/eyxaristw-kai-syggnwmi-theatro-104/
Καλλιτεχνικό Σημείωμα Στελλίνας Βογιατζή
Ένα κείμενο για την επιθυμία, το τραύμα, την ελευθερία, την καταπίεση, την επιβίωση, την αποξένωση. Ένα ζωντανό, ηχητικό και σωματικό scrolling για την ύπαρξη. Άνθρωποι που ζουν με το κεφάλι τους, έχοντας ξεχάσει το σώμα. Μήπως τελικά οι λέξεις προϋπάρχουν των ανθρώπων; Αν οι λέξεις προϋπάρχουν και εμείς είμαστε απλώς εξερευνητές, τότε το να εξερευνήσουμε το ίδιο μας το σώμα είναι το επόμενο φυσικό βήμα. Η γλώσσα αποσυντίθεται, απογυμνώνεται από τη συμβατική της λογική και οργανώνεται μέσα από ηχητικούς και εννοιολογικούς συνειρμούς. Μετατρέπεται σε ένα ρυθμικό, μελωδικό, τελετουργικό υλικό, όπου οι λέξεις λειτουργούν ως αυτόνομα ηχητικά ερεθίσματα. Ο ήχος της κάθε λέξης είναι εξίσου σημαντικός με το νόημα της. Διευρύνονται τα όρια μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου λόγου. Τα pop slogan της αγοράς μπλέκονται με υπαρξιακά ερωτήματα. Το εσωτερικό βίωμα μπλέκεται με την κοινωνική κριτική. Η πρωτόγονη ανάγκη συγκρούεται με την επιβεβλημένη σύγχρονη καθημερινότητα. Στα άδυτα της συνείδησης βρίσκεται η αρχή του νήματος, χάνεται, πιάνεται ξανά και η προσπάθεια δεν σταματά μέχρι να βρεθεί ένας δρόμος για να περπατήσουμε ή να χορέψουμε ή να τραγουδήσουμε. Ύστερα πέφτουμε και σηκωνόμαστε. Όλα συμβαίνουν κυκλικά και τρέχοντας στην άκρη του κύκλου αναζητούμε την χαμένη μνήμη που βρίσκεται στο κέντρο του.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου