Είδαμε και προτείνουμε: «Ο Αφρός των Ημερών» του Μπορίς Βιαν, Studio Μαυρομιχάλη

Η θεατρική μεταφορά του βιβλίου Ο Αφρός των Ημερών στο Studio Μαυρομιχάλη καταφέρνει να διατηρήσει τον πυρήνα του παράδοξου και ποιητικού κόσμου του Μπορίς Βιάν χωρίς να εγκλωβίζεται σε μια απλή αναπαράσταση του μυθιστορήματος. Η σκηνοθεσία της Μαριτίνας Πάσσαρη επιλέγει έναν ζωντανό, ρέοντα τρόπο αφήγησης που δίνει έμφαση στο συναίσθημα και στη μεταμόρφωση των εικόνων.

Η παράσταση στήνει έναν κόσμο εύθραυστο και ονειρικό, όπου το παράλογο λειτουργεί φυσικά και αβίαστα. Η ιστορία του Κόλιν και της Χλόης αναπτύσσεται με τρυφερότητα και αθωότητα, ενώ σταδιακά αποκτά βάρος και σκοτάδι, καθώς η ασθένεια εισβάλλει και διαλύει την αρχική ελαφρότητα. Παράλληλα, η πορεία του Τσικ φωτίζει μια πιο σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης εμμονής, δημιουργώντας μια ουσιαστική αντίστιξη.

Η σκηνική προσέγγιση αξιοποιεί τη σωματικότητα και την κίνηση με τρόπο εκφραστικό και συνεκτικό. Οι ηθοποιοί κινούνται με ρυθμό που θυμίζει μουσική σύνθεση, ενισχύοντας τη λυρικότητα της αφήγησης. Η τζαζ δεν συνοδεύει απλώς τη δράση, αλλά γίνεται οργανικό στοιχείο της, ενισχύοντας τη ροή και την ατμόσφαιρα.

Τα σκηνικά και τα κοστούμια δημιουργούν μια συνεπή αισθητική ταυτότητα που υπηρετεί τον σουρεαλισμό του έργου χωρίς υπερβολές. Ο χώρος μεταμορφώνεται διακριτικά, ακολουθώντας τη συναισθηματική πορεία των ηρώων από τη χαρά στην απώλεια.

Η παράσταση διατηρεί το χιούμορ και την παιγνιώδη διάθεση του πρωτοτύπου, ενώ ταυτόχρονα αναδεικνύει τη μελαγχολία και τη σκληρότητα που κρύβονται κάτω από την επιφάνεια. Η μετάβαση από το φως στο σκοτάδι γίνεται σταδιακά και πειστικά.

Το αποτέλεσμα είναι μια εμπειρία που δεν βασίζεται μόνο στην αφήγηση, αλλά στη συνολική αίσθηση που δημιουργείται στη σκηνή. Η παράσταση συγκινεί χωρίς να γίνεται μελοδραματική και προβληματίζει χωρίς να χάνει τη φαντασία της. Παραμένει πιστή στο πνεύμα του έργου, ενώ ταυτόχρονα αποκτά τη δική της θεατρική αυτονομία.