Κατερίνα Λάμπρου: "Η ηρωίδα καθορίζεται από την απρόσωπη παρουσία του και από το πρόσωπο της ηδονής που η ίδια επιλέγει να φορέσει πάνω της αλλά και σε εκείνον ώστε να μπορεί να τον εκμεταλλευτεί σαρκικά όπως και όποτε θέλει".

Με το βιβλίο «Ηδονική εμμονή», η συγγραφέας Κατερίνα Λάμπρου επιχειρεί μια τολμηρή κατάδυση στα σκοτεινά πεδία της επιθυμίας, της εξάρτησης και της εύθραυστης ταυτότητας, στήνοντας ένα εσωτερικό, σχεδόν υπνωτικό σύμπαν όπου η ηδονή συνυπάρχει με την αποδόμηση του εαυτού. Με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου από τις Εκδόσεις Σύγχρονοι Ορίζοντες, η ίδια μάς μιλά για τα κίνητρα πίσω από αυτή την έντονα βιωματική γραφή, τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στον έρωτα και την κυριαρχία, αλλά και τη συνειδητή επιλογή να αφήσει τον αναγνώστη μέσα σε μια ανοιχτή, ανήσυχη ζώνη ερωτημάτων.

Κατερίνα Λάμπρου

Το βιβλίο σας κινείται ανάμεσα στην ηδονή και την εσωτερική αποδόμηση της ταυτότητας. Πώς γεννήθηκε αυτή η ανάγκη να γράψετε μια τόσο έντονα εσωτερική ιστορία;

Θα μου επιτραπεί πριν ξεκινήσει το ταξίδι της συνέντευξης να αντικαταστήσω τη λέξη <<ανάγκη>> με την λέξη <<κίνητρο>> και θα ξεκινήσω λέγοντας πως… Είχα σκόρπιες ιδέες στο μυαλό μου για μια τέτοια γραφή γιατί όπως πάντα η φαντασία μου κινείται σε αλλόκοτους κόσμους και ευφάνταστους, οπότε, καθώς έψαχνα πίσω από τις πόρτες του μυαλού μου, κάποια στιγμή χωρίς να το περιμένω είχα μια συζήτηση με έναν κύριο ο οποίος μου ανέφερε τις παρακάτω λέξεις: << γυναίκα>> και << ημιφώς>>. Από τότε προσπαθούσα να κατανοήσω με τι θα μπορούσε να σχετίζεται η ΓΥΝΑΙΚΑ στο ΗΜΙΦΩΣ αλλά και το αντίστροφο. Με αυτόν τον τρόπο πήρε ύστερα τη σκυτάλη η φαντασία μου!

Η πρωταγωνίστρια μοιάζει να παλεύει ανάμεσα στην επιθυμία και στην απώλεια του εαυτού της. Τελικά, θεωρείτε ότι η ηδονή στο βιβλίο λειτουργεί λυτρωτικά ή καταστροφικά;

Για την ψυχή αυτής της γυναίκας συνδυασμός και των δύο , πρώτα λυτρωτικά έπειτα καταστροφικά , για το σώμα της όμως η λύτρωση είναι μονόδρομος και καμιά φορά είναι καλό να δίνεσαι στη μάχη της ηδονής κι ας χάσεις για λίγο τον εαυτό σου, αρκεί φυσικά αμέσως μετά να έχεις τη δύναμη και την οξύτητα να αρπάξεις τα ηνία του ελέγχου!

Υπάρχει στο κείμενο μια έντονη αίσθηση εξάρτησης μέσα στις σχέσεις. Πόσο συνειδητά επιλέξατε να φωτίσετε αυτή τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στον έρωτα και την κυριαρχία;

Ο έρωτας και η κυριαρχία θα μπορούσα να πω οτι είναι ξαδερφάκια μακρινά μεν αλλά ξαδερφάκια. Το ζητούμενο είναι η επαφή να αποφεύγετε κάτω από την ομπρέλα της εξάρτησης διότι δημιουργεί τραυματισμούς, ωστόσο, ήταν μια συνειδητή αλλά και ασυνείδητη επιλογή ταυτόχρονα διότι επιδίωξα να προκαλέσω στον αναγνώστη- συγγραφέα ένα μυστήριο με πολλά ερωτηματικά ( όπως θα δείτε και παρακάτω, στα επόμενα τεύχη που θα κυκλοφορήσουν της Ηδονικής Εμμονής ) διότι η επαφή στηρίζεται στον έρωτα και η ηδονή εξαρτιέται από αυτόν!

Η γραφή σας έχει αποσπασματικότητα και εσωτερικό ρυθμό. Είναι αυτό μια συνειδητή αισθητική επιλογή ή προκύπτει από τον ίδιο τον ψυχισμό της ηρωίδας;

Πάντα ήθελα να γράψω σελίδες με τέτοιας ποιότητας περιεχόμενο και νομίζω πως βρήκα το κατάλληλο θέμα και τον ακόμα πιο κατάλληλο βηματισμό, σίγουρα βοήθησε ο ψυχισμός της κοπέλας αυτής αλλά η βοήθεια αυτή καθ’ αυτή συνέβησε με την εξέλιξη των σκέψεων μου!

Πόσο προσωπικό είναι για εσάς αυτό το βιβλίο; Υπάρχουν βιώματα ή συναισθήματα που λειτούργησαν ως αφετηρία;

Το συγκεκριμένο βιβλίο δεν περιλαμβάνει βιώματα ίσως κάποια συναισθήματα που εκπέμπει η σχέση της κοπέλας με αυτόν τον τύπο σε όλα τα σκαμπανευάσματα της μεταξύ τους έλξης όπως… ο πόνος, η οργή και το δράμα, τα οποία συναισθήματα στις μέρες μας είναι έντονα διότι αποφεύγονται οι ευθύνες για την δημιουργία ενός  ‘σωστού’ δεσίματος και κατ’ επέκταση το φρόνιμα της αγάπης. Μέσα από αυτή την ένταση λοιπόν ο άνθρωπος συνδέεται με τα συναισθήματα και αποσυνδέεται παράλληλα μέχρι την αναγνώριση και απελευθέρωση η οποία δηλώνει και την δική μου αφετηρία!

Ο άντρας στο έργο λειτουργεί περισσότερο ως παρουσία ή ως απουσία που καθορίζει την ηρωίδα. Ποια ήταν η πρόθεσή σας πίσω από αυτή τη δυναμική;

Η ηρωίδα καθορίζεται από την απρόσωπη παρουσία του και από το πρόσωπο της ηδονής που η ίδια επιλέγει να φορέσει πάνω της αλλά και σε εκείνον ώστε να μπορεί να τον εκμεταλλευτεί σαρκικά όπως και όποτε θέλει, βέβαια όπως θα δούμε σε επόμενο βιβλίο κατα κάποιον τρόπο αυτό αλλάζει. Οσον αφορά τώρα τη δυναμική της απρόσωπης παρουσίας είναι τόσο αδιάκριτα μυστήρια διότι ήθελα να δώσω βάθος στην ηδονή της επαφής και στο άγριο ενώ παράλληλα να μειώσω αρκετά την παρουσία των ηρώων και ακόμα περισσότερο του άντρα και αυτό γιατί ήταν εκείνος που αρχικά εκμεταλλευτηκε το συναίσθημά της και όχι με ωραίο τρόπο!!

Το βιβλίο δεν δίνει ξεκάθαρες απαντήσεις, αλλά αφήνει τον αναγνώστη μέσα σε ερωτήματα. Το θεωρείτε αυτό ρίσκο ή αναγκαία επιλογή για το συγκεκριμένο θέμα;

Οι ξεκάθαρες απαντήσεις έρχονται και συνεχώς αλλάζουν πίσω από τα μάτια του αναγνώστη και σύμφωνα με τα συναισθήματα που προκαλούν σταθεροποιείται με αυτόν τον τρόπο και η γεύση των περιγραφών, οπότε ίσως είναι παραπάνω από αναγκαία επιλογή!

Αν έπρεπε να συνοψίσετε την «Ηδονική εμμονή» σε μία μόνο φράση, ποια θα ήταν αυτή;

ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΑΛΥΣΜΟΝΗΤΗΣ ΑΓΡΙΑΣ ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ ΠΟΥ ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΑΝΘΙΖΕΙ  ΚΑΙ  ΤΑ  ΟΡΙΑ ΕΡΩΤΙΚΗΣ ΠΛΑΣΗΣ  ΠΟΥ  ΜΕ ΚΡΑΥΓΕΣ  ΕΝΑΡΞΗΣ ΚΑΤΑΠΑΤΑ!!!

Ηδονική Εμμονή ( Στο ημιφώς )

Εκδόσεις Σύγχρονοι Ορίζοντες

Σας ευχαριστώ πολύ!!! 


Βλάρα Αλεξία

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Χαριτίνη Ξύδη: "Ο χρόνος είναι η αιώνια πάλη των αντιθέτων και ταυτοχρόνως η ισορροπία τους".

Διαβάσαμε και προτείνουμε: Μπλε σκούρο 05 του Πάνου Μυρμιγγίδη από την Άνεμος Εκδοτική

Είδαμε και προτείνουμε: Σκίτσο 6 | ΑΜΦΙ (Άπειρες Μικρές Φαεινές Ιδέες) στη πειραματική σκηνή του Εθνικού στο θέατρο Δίπυλον

Νίκος Παπαδόπουλος: "Στις συνθέσεις μου αξιοποιώ τους λαϊκούς δρόμους και τους παραδοσιακούς ρυθμούς, εντάσσοντάς τους ενίοτε σε μια σύγχρονη παρουσίαση".

ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΚΟΥΤΙ || Ο Στέφανος Κυριακίδης επιστρέφει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά ύστερα από 52 χρόνια

Μαίρη Κλαμπούρα: "Πάντα είχα μια έντονη ροπή προς το σκοτάδι, όχι σαν άνθρωπος αλλά σαν καλλιτέχνης".