Διαβάσαμε και προτείνουμε: «Η πολυθρόνα θύμα ή θύτης» της Μαρίας Σταυροπούλου από τις εκδόσεις Βακχικόν

«Η πολυθρόνα θύμα ή θύτης», το μυθιστόρημα που επανακυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Βακχικόν, 8 χρόνια μετά, είναι εδώ και σε καλεί να το απολαύσεις!

Μία ιστορία αλλιώτικη από τις άλλες: ένας άνθρωπος, ο οποίος έχει αλλάξει τη ζωή του και έχει γίνει σκληρός με τους ανθρώπους, αλλά μέσα του κρύβει ευαισθησίες και παιδικά τραύματα. Η πολυθρόνα του είναι εκεί, συνήθως ως παρατηρητής και ως αγαπημένο του αντικείμενο.

Δεν κρίνει, παρατηρεί και είναι η συντροφιά του στην απέραντη μοναξιά του. Αν και οι πράξεις του είναι ολέθριες και ο χαρακτήρας του σκληρός, ο αναγνώστης βρίσκει αρκετά συμπαθή τον χαρακτήρα και πολλές φορές συμπάσχει μαζί του, ίσως για την αφέλειά του ή για τα παιδικά τραύματά του που τον έχουν στιγματίσει.

Στο τέλος έρχεται η λύτρωση· μία λύτρωση που από μόνη της αποπνέει μια ανάσα στην απέραντη θλίψη του. Μια αγαλλίαση στην ψυχή του και την ψυχική του υπόσταση.

Η Μαρία Σταυροπούλου, με τη χαρισματική γραφή της, την εσωτερική αναζήτηση ψυχικής ηρεμίας και γαλήνης, την ανάδειξη κοινωνικών γεγονότων και φαινομένων που συχνά αποσιωπούνται, όπως είναι η ανάδειξη των παιδικών τραυμάτων, καθώς και η αμφιβολία αντικειμένων που υπάρχουν ή μη στο μυθιστόρημα και λειτουργούν περισσότερο ως καταλύτες της ιστορίας, αποτελούν ένα μοναδικό τέχνασμα της συγγραφέως για τη συγγραφική της δεινότητα.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Χαριτίνη Ξύδη: "Ο χρόνος είναι η αιώνια πάλη των αντιθέτων και ταυτοχρόνως η ισορροπία τους".

Διαβάσαμε και προτείνουμε: Μπλε σκούρο 05 του Πάνου Μυρμιγγίδη από την Άνεμος Εκδοτική

Είδαμε και προτείνουμε: Σκίτσο 6 | ΑΜΦΙ (Άπειρες Μικρές Φαεινές Ιδέες) στη πειραματική σκηνή του Εθνικού στο θέατρο Δίπυλον

Νίκος Παπαδόπουλος: "Στις συνθέσεις μου αξιοποιώ τους λαϊκούς δρόμους και τους παραδοσιακούς ρυθμούς, εντάσσοντάς τους ενίοτε σε μια σύγχρονη παρουσίαση".

ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΚΟΥΤΙ || Ο Στέφανος Κυριακίδης επιστρέφει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά ύστερα από 52 χρόνια

Μαίρη Κλαμπούρα: "Πάντα είχα μια έντονη ροπή προς το σκοτάδι, όχι σαν άνθρωπος αλλά σαν καλλιτέχνης".