Χριστουγεννιάτικα Παραμύθια – Επισκέψεις σε ιδρύματα : Η γυναίκα με τα κόκκινα μαλλιά και Καλικαντζαρολογίματα …. από την ομάδα «Δρόμο παίρνει, Δρόμο αφήνει»

 




ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ

 

Χριστουγεννιάτικα Παραμύθια – Επισκέψεις σε ιδρύματα


Η γυναίκα με τα κόκκινα μαλλιά


και


Καλικαντζαρολογίματα ….

 

από την ομάδα «Δρόμο παίρνει, Δρόμο αφήνει»

 


 

Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά  στο πλαίσιο του κοινωνικού του ρόλου, επισκέπτεται Ιδρύματα  και ειδικούς χώρους  της πόλης του Πειραιά, κάνει στάση στο Μετρό – Δημοτικό Θέατρο Πειραιά  και 


με την   ομάδα «Δρόμο παίρνει, Δρόμο αφήνει»  ταξιδεύουν τα παιδιά με Χριστουγεννιάτικα παραμύθια!  


Η  Εταιρεία Προστασίας Ανηλίκων Πειραιά «Καλός Ποιμήν» (22/12),  τα  Παιδικά Χωριά SOS Πειραιά, (22/12) , το  Αργώ-  Σωματείο Φροντίδα ΑΜΕΑ (23/12)  θα υποδεχτούν 


  την συγκεκριμένη  πρωτοβουλία του ΔΘΠ. 


Ο κύκλος  των Χριστουγεννιάτικων παραμυθιών  θα ολοκληρωθεί στο Μετρό -  Δημοτικό Θέατρο Πειραιά στις 23/12,  στις 12 το μεσημέρι. 


Το πρόγραμμα των αφηγήσεων  του ΔΘΠ περιλαμβάνει  παραμύθια  των ημερών αλλά και μύθους  με καλικάντζαρους και παραδοσιακά κάλαντα από όλη την Ελλάδα.



 

Διάρκεια: 45’-50'
Αφήγηση: Άνθη Ευσταθοπούλου, Ταξιάρχης Μπεληγιάννης

Μουσική: Γιώργος Παπιώτης

 

 

 

 

Πρόγραμμα επισκέψεων


22/12  Εταιρεία Προστασίας Ανηλίκων Πειραιά «Καλός ποιμήν»

22/12  Παιδικά Χωριά SOS Πειραιά

23/12  Αργώ Σωματείο Φροντίδα / ΑΜΕΑ Πειραιά 

23/12  Μετρό -  Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Σιούτα: "Επέλεξα την ηρεμία γιατί ήθελα να αποτυπώσω τη ζωή όπως πραγματικά κυλούσε τότε, με απλότητα, πίστη και αίσθηση συνέχειας χωρίς την επίγνωση του επερχόμενου τέλους".

«Ο Κος Ζυλ» σε κείμενο & σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου στο Θέατρο Πόρτα, από 27/2

Ρένα Πέτρου: "Το γεγονός ότι κάποιος άνθρωπος καταγράφει όλη την ιστορία της ζωής του, έχει από μόνο του μεγάλη αξία".

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Παρασκευή Λεβεντάκου: "Η λεκτικοποίηση του βιωμένου έρωτα και της ακόμη πιο βιωμένης απώλειάς του λειτουργεί σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης".