Χριστουγεννιάτικα Παραμύθια – Επισκέψεις σε ιδρύματα : Η γυναίκα με τα κόκκινα μαλλιά και Καλικαντζαρολογίματα …. από την ομάδα «Δρόμο παίρνει, Δρόμο αφήνει»

 




ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ

 

Χριστουγεννιάτικα Παραμύθια – Επισκέψεις σε ιδρύματα


Η γυναίκα με τα κόκκινα μαλλιά


και


Καλικαντζαρολογίματα ….

 

από την ομάδα «Δρόμο παίρνει, Δρόμο αφήνει»

 


 

Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά  στο πλαίσιο του κοινωνικού του ρόλου, επισκέπτεται Ιδρύματα  και ειδικούς χώρους  της πόλης του Πειραιά, κάνει στάση στο Μετρό – Δημοτικό Θέατρο Πειραιά  και 


με την   ομάδα «Δρόμο παίρνει, Δρόμο αφήνει»  ταξιδεύουν τα παιδιά με Χριστουγεννιάτικα παραμύθια!  


Η  Εταιρεία Προστασίας Ανηλίκων Πειραιά «Καλός Ποιμήν» (22/12),  τα  Παιδικά Χωριά SOS Πειραιά, (22/12) , το  Αργώ-  Σωματείο Φροντίδα ΑΜΕΑ (23/12)  θα υποδεχτούν 


  την συγκεκριμένη  πρωτοβουλία του ΔΘΠ. 


Ο κύκλος  των Χριστουγεννιάτικων παραμυθιών  θα ολοκληρωθεί στο Μετρό -  Δημοτικό Θέατρο Πειραιά στις 23/12,  στις 12 το μεσημέρι. 


Το πρόγραμμα των αφηγήσεων  του ΔΘΠ περιλαμβάνει  παραμύθια  των ημερών αλλά και μύθους  με καλικάντζαρους και παραδοσιακά κάλαντα από όλη την Ελλάδα.



 

Διάρκεια: 45’-50'
Αφήγηση: Άνθη Ευσταθοπούλου, Ταξιάρχης Μπεληγιάννης

Μουσική: Γιώργος Παπιώτης

 

 

 

 

Πρόγραμμα επισκέψεων


22/12  Εταιρεία Προστασίας Ανηλίκων Πειραιά «Καλός ποιμήν»

22/12  Παιδικά Χωριά SOS Πειραιά

23/12  Αργώ Σωματείο Φροντίδα / ΑΜΕΑ Πειραιά 

23/12  Μετρό -  Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αλέξανδρος Παπαδάκης: "Ότι και άν κάνουμε στην ζωή μας παραμένουμε άνθρωποι με καρδιά ψυχή σώμα και αίμα".

Γιώργος Βαγγελάκης: "Για μένα η μοναξιά προσφέρει απλόχερα δύο μεγάλα δώρα, την απόσταση και τον χρόνο".

«Ρήγμα: Οι επτά ακατανίκητες δυνάμεις»

Βαρώτσου Τούλα: "Τα Διαμάντια της Αιωνιότητας να φέρουν την νέα γενιά αντιμέτωπη με την Ιστορία και με όσα σημάδεψαν μία δύσκολη κατοχική περίοδο για την ανθρωπότητα".

Έντυ Κιτάντζη: "Η υπέρβαση των ορίων μέσα στην ποιητική διαδικασία λυτρώνει από τη βάρβαρη βασανιστική πραγματικότητα, ελευθερώνοντας το πνεύμα".

Βαγγέλης Μανουβέλος: Έχω την αίσθηση ότι σήμερα φοβόμαστε περισσότερο την ευαλωτότητα, επικοινωνούμε αδιάκοπα, αλλά αποφεύγουμε να εκτεθούμε πραγματικά".