ΣΤΑΘΗΣ ΔΡΟΓΩΣΗΣ / "ΚΑΝΩ ΟΝΕΙΡΑ" / ΝΕΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

 ΣΤΑΘΗΣ ΔΡΟΓΩΣΗΣ

ΚΑΝΩ ΟΝΕΙΡΑ

 

Μουσική-Στίχοι: Στάθης Δρογώσης

 


Βρείτε το τραγούδι σε όλα τα ψηφιακά καταστήματα και τις streaming υπηρεσίες: https://umusic.box.com/s/ozritb2v21fdqmqea9i39k358v501scb

 

Δείτε εδώ το Official Music Video του τραγουδιού στο YouTubehttps://youtu.be/MHN7ydLcW7Q

Σκηνοθεσία κλιπ: Γιώργος Γερανιός


 

 

Το καινούριο τραγούδι του Στάθη Δρογώση δεν είναι αληθινή ιστορία…ή μπορεί και να είναι.. Πώς μπορείς να καταλάβεις αν κάτι το ζεις στ΄ αλήθεια ή απλά το ονειρεύεσαι;

Υπάρχουν άνθρωποι που μας σώζουν στα όνειρα μας αλλά μετά ξυπνάμε μακριά τους…

Για αυτούς μιλάει ο τραγουδοποιός σε αυτό το ευαίσθητο μελωδικό τραγούδι του…

Για αυτούς που σαν φίλοι καρδιακοί και σαν εραστές παλιοί μας άλλαξαν τη ζωή…ή μπορεί και όχι…

 

Το “Κάνω όνειρα” είναι ο προπομπός του καινούριου δίσκου που ετοιμάζει ο τραγουδοποιός και που θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο από την Minos EMI / Universal.

 

 

Είναι αλήθεια όταν σε γνώρισα ήμουν χάλια ήθελα να πεθάνω

με δυο κουβέντες μια αγκαλιά εκεί στο λόφο μ’ έκανες να λυθώ

σα φίλοι καρδιακοί…σαν εραστές παλιοί

Το ζούσαμε κι οι δυο

 

Εκείνη  δουλεύει ως αργά και τα βραδιά

εγώ της πηγαίνω γλυκά και τσιγάρα

 

Όνειρα, κάνω όνειρα πως ξυπνάμε και πάλι μαζί

πως δε σ’ έχασα, πως δεν πέταξα μακριά σου μια ζωή

 

το καλοκαίρι μας  κι αν πέρασε εγώ θα το θυμάμαι για πάντα

με τα φιλιά μας στο νησί τον ήλιο που έπεφτε μπροστά στο γκρεμό

 

πόσα σου χρωστώ

πόσο σ’ αγαπώ

 

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Σιούτα: "Επέλεξα την ηρεμία γιατί ήθελα να αποτυπώσω τη ζωή όπως πραγματικά κυλούσε τότε, με απλότητα, πίστη και αίσθηση συνέχειας χωρίς την επίγνωση του επερχόμενου τέλους".

«Ο Κος Ζυλ» σε κείμενο & σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου στο Θέατρο Πόρτα, από 27/2

Ρένα Πέτρου: "Το γεγονός ότι κάποιος άνθρωπος καταγράφει όλη την ιστορία της ζωής του, έχει από μόνο του μεγάλη αξία".

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Παρασκευή Λεβεντάκου: "Η λεκτικοποίηση του βιωμένου έρωτα και της ακόμη πιο βιωμένης απώλειάς του λειτουργεί σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης".