Είδαμε και προτείνουμε: «Λευκές Νύχτες ενός κλόουν» του Βασίλη Κατσικονούρη στο θέατρο Μαβίλη

Η παράσταση «Λευκές Νύχτες ενός κλόουν» του Βασίλη Κατσικονούρη στο θέατρο Μαβίλη, σε σκηνοθεσία Γιάννη Ζουγανέλη, είναι μια τρυφερή θεατρική συνάντηση που μας κέρδισε με την ηρεμία, το χιούμορ και τη δύναμη του κειμένου της. Εμπνευσμένη από τις «Λευκές Νύχτες» του Ντοστογιέφσκι, μεταφέρει στη σκηνή μια ιστορία μοναξιάς, προσμονής και ανθρώπινης επαφής, μέσα από μια διαφορετική, ιδιαίτερη ματιά.

Η παράσταση ξεκινά με ένα βίντεο στο οποίο εμφανίζονται ο Γιάννης Ζουγανέλης και ο Βασίλης Κατσικονούρης. Από τα πρώτα λεπτά το χιούμορ συναντά την ουσία και μας βάζει στο κλίμα της ιστορίας. Ο Γιάννης Στεφόπουλος δίνει ένα πραγματικό ρεσιτάλ ερμηνείας. Με εκφραστικότητα, ευαισθησία και πολύ ωραίο ρυθμό, δίνει στον κλόουν μια ανθρώπινη διάσταση που μας κάνει να χαμογελάμε και να συγκινούμαστε μαζί του. Η Μαρία Παπαλάμπρου στέκεται με λεπτότητα δίπλα του, δημιουργώντας μια όμορφη σκηνική επικοινωνία.

Η σκηνική προσέγγιση αξιοποιεί τις προβολές και τις εικόνες video art για να δημιουργήσει τους τόπους και τις ατμόσφαιρες της ιστορίας. Μια πλατεία, τα σπίτια, οι δρόμοι και οι χώροι των συναντήσεων εμφανίζονται μπροστά μας μέσα από την εικόνα, ενώ τα ελάχιστα αντικείμενα στη σκηνή αφήνουν χώρο στους ηθοποιούς και στο ίδιο το κείμενο. Αυτή η λιτή επιλογή δίνει στην παράσταση ανάσα και αναδεικνύει όσα έχουν πραγματικά σημασία: τις λέξεις, τις σιωπές, τα βλέμματα και τα συναισθήματα.

Φεύγοντας, κρατάμε την τρυφερότητα αυτής της ιστορίας και τη σκέψη πως ακόμη και μια σύντομη συνάντηση μπορεί να φωτίσει τη μοναξιά μας και να μας χαρίσει στιγμές που μένουν μέσα μας. Το γέλιο και η συγκίνηση συνυπάρχουν με φυσικότητα, θυμίζοντάς μας πως πίσω από κάθε άνθρωπο υπάρχει μια ιστορία, ένα όνειρο και η ανάγκη να συναντήσει κάποιον που θα τον ακούσει. Μια παράσταση με ουσία, ευαισθησία και όμορφες ερμηνείες.