Μια προσωπική εικαστική γλώσσα ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο
Η Βικτώρια Σκαρλάτου εκπαιδεύτηκε και εργάστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1960 στο Γραφείο Δοξιάδη. Η ζωγραφική της ξεκινά από το σχέδιο και αναπτύσσεται μέσα από επαναλαμβανόμενες μορφές, σύμβολα, λέξεις και έντονα χρώματα. Το έργο της αντλεί από τον οικείο κόσμο - το σώμα, την οικογένεια, τις ανθρώπινες σχέσεις και την πόλη– για να μετασχηματίσει σταδιακά το καθημερινό σε ένα σύστημα συμβόλων. Στην πορεία έξι δεκαετιών, οι μορφές της μετακινούνται από την αναπαράσταση προς έναν κόσμο όπου σώματα, αντικείμενα, γεωμετρίες και αόρατες δυνάμεις συνυπάρχουν. Στα ώριμα έργα της, ο φυσικός κόσμος αποσυναρμολογείται και ανασυντίθεται, ενώ η ζωγραφική οδηγείται σταδιακά προς την αφαίρεση, τη γεωμετρία και μια πιο εσωτερική αναζήτηση. Ο τίτλος της έκθεσης Ανάμεσα στον ουρανό και στη γη συνοψίζει τη διττή φύση του έργου της: μια ζωγραφική βαθιά ριζωμένη στην ανθρώπινη εμπειρία και την καθημερινότητα, αλλά ταυτόχρονα στραμμένη προς το πνευματικό, το άγνωστο και το υπερβατικό.
Ο επιμελητής της έκθεσης Κοσμάς Νικολάου αναφέρει χαρακτηριστικά: Όταν είδα για πρώτη φορά τους πίνακες της Βικτώριας Σκαρλάτου, δεν γνώριζα τίποτα για την προσωπικότητα και την καλλιτεχνική της πορεία. Θυμάμαι να φωτογραφίζω τα έργα της στους τοίχους του σπιτιού του γιου της, στο Άμστερνταμ. Είχα εντυπωσιαστεί από τη δύναμη ενός κόσμου που παρουσιαζόταν πάνω στον καμβά με αποφασιστικότητα και τόλμη. Τρία χρόνια αργότερα, εκείνες οι πρώτες εικόνες έχουν ενταχθεί σε ένα αρχείο που δημιουργήσαμε μαζί, μέσα από μια μακρά διαδικασία καταγραφής, ταξινόμησης και μελέτης. Η απορία μου παραμένει η ίδια από την πρώτη στιγμή: πώς ένα έργο τόσο ανεπτυγμένο, ολοκληρωμένο και συνεπές δεν είχε παρουσιαστεί ποτέ δημόσια; Η έκθεση αυτή παρουσιάζει ένα μικρό μέρος από το εκτενές έργο της. Από τα περίπου 180 έργα που καταγράφηκαν, επιλέχθηκαν 61 που επιχειρούν να αποδώσουν τη συνοχή και την εξέλιξη αυτού του σύμπαντος. |
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου