Γιώργος Βλάχος: "Αναλογιστείτε πόσα μπορούν να ειπωθούν με ένα βλέμμα, ένα αναστεναγμό ή ένα άγγιγμα".

Στο «Σώμα της νύχτας» ο έρωτας συναντά την προσωρινότητα, τη μυστικότητα και τη μνήμη. Ένα ξενοδοχείο γίνεται ο τόπος μιας αναπόφευκτης συνάντησης, ενώ δύο άνθρωποι, σαν «δύο Ίκαροι με λιωμένα φτερά», βιώνουν έναν έρωτα που ολοκληρώνει τον κύκλο του. Ο Γιώργος Βλάχος μιλά για την ποίηση που γεννιέται από την καθημερινότητα, για την ισορροπία ανάμεσα στο βάρος και την ελαφρότητα, αλλά και για όσα μένουν ως παρακαταθήκη μετά το τέλος μιας πτήσης.

Στο «Σώμα της νύχτας» ο έρωτας συναντά ένα ξενοδοχείο, έναν χώρο προσωρινό και περαστικό. Τι σας ενδιαφέρει σε αυτή την ιδέα της προσωρινής συνάντησης;

Πιθανότατα το πάθος αυτών των δύο ανθρώπων που δεν παίρνει πια άλλη παράταση, άλλη αναβολή. Μια συνάντηση που πρέπει πάση θυσία να συμβεί, να μείνει μυστική, χωρίς να γνωρίζει κανείς αν θα έχει μέλλον.

Πώς μετατρέπονται αυτά τα καθημερινά πράγματα σε ποιητικές εικόνες;

Είναι η στιγμή που επανέρχεται στο νου κάτι το οποίο είδες, άκουσες, διάβασες από τελείως διαφορετική οπτική γωνία, που απόκτα ένα συμβολικό χαρακτήρα ή κάτω από συναισθηματική φόρτιση μετατρέπεται σε στίχους.

Πόσο σημαντικό είναι για εσάς να υπάρχει μέσα στην ποίηση και το χιούμορ ή η ειρωνεία;

Είναι σημαντικό να συνυπάρχουν ώστε να διατηρείται η ισορροπία μέσα στο ποίημα. Επίσης, λειτουργεί με τη έννοια της ανατροπής μέσα σε ένα ποίημα εκεί που νομίζεις ό,τι σε «βαραίνει» διαβάζεις κάτι που σε «ελαφραίνει» και το αντίστροφο.

Οι δύο άνθρωποι του ποιήματος γίνονται «δύο Ίκαροι με λιωμένα φτερά». Τι σημαίνει για εσάς αυτή η εικόνα και τι μένει από έναν έρωτα όταν τελειώσει η πτήση του;

Ένας κύκλος ολοκληρώνεται χωρίς αυτό αναγκαστικά, να σημαίνει ότι είναι κακό. Μπορεί να είναι η αρχή για κάτι νέο, ίσως και όχι, αλλά σίγουρα τα βιώματα είναι αυτά που μένουν, η παρακαταθήκη της ζωής.

Πόσο συνδέεται η ποίησή σας με τον χρόνο που περνά και με τις σχέσεις που έχουν ημερομηνία λήξης;

Με τη στενή έννοια του όρου όλα έχουν ημερομηνία λήξης, αλλά η ημερομηνία λήξης παραμένει «ανοικτή». Αν αποδεχτούμε αυτή την εκδοχή της ζωής θα επικεντρωθούμε στο παρόν, το σήμερα, στην «απεραντοσύνη» της στιγμής.

Τι σημαίνει για εσάς το σώμα στην ποίηση; Είναι περισσότερο επιθυμία, μνήμη, μοναξιά ή τρόπος επικοινωνίας;

Είναι όλα αυτά και ακόμη περισσότερα. Το σώμα στην ποίηση λειτουργεί αυτόνομα έχει τον έλεγχο και την ικανότητα ότι δεν μπορεί ή είναι δύσκολο να ειπωθεί, οπότε σίγουρα είναι επικοινωνία. Αναλογιστείτε πόσα μπορούν να ειπωθούν με ένα βλέμμα, ένα αναστεναγμό ή ένα άγγιγμα.

Γράφετε ποίηση από την εφηβεία σας, ενώ αυτή είναι η πρώτη σας ποιητική συλλογή. Τι άλλαξε μέσα σας από τα πρώτα ποιήματα μέχρι το βιβλίο που κρατάτε σήμερα στα χέρια σας;

Θέλω να πιστεύω ότι έχει βελτιωθεί η γραφή μου και σίγουρα οι εμπειρίες που έχω αποκτήσει σταδιακά στη ζωή μου έχουν συνεισφέρει στη δημιουργικότητά μου.

Αν αφήσουμε στην άκρη τον έρωτα και τη νύχτα, ποιο είναι το βαθύτερο θέμα που διατρέχει το «Σώμα της νύχτας»;

Ο άνθρωπος είναι το επίκεντρο σε όλες τις εκφάνσεις του μέσα από τις εμπειρίες του, τα πάθη του, τα λάθη του, στη χαρά και στη θλίψη.

Βλάρα Αλεξία