«Ο Πόνος της Παναγίας»,στον Ιερό και ιστορικό χώρο του Ναού της Αγίας Τριάδος την Κυριακή 22 Μαρτίου

  

«Ο Πόνος της Παναγίας»

Κυριακή 22 Μαρτίου 2026 – Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος (Ρωσική Εκκλησία)

Ένα κατανυκτικό μουσικό αφιέρωμα στον Πόνο της Παναγίας μέσα από τον Ήχο, τον Λόγο και τη Σιωπή, θα παρουσιαστεί την Κυριακή 22 Μαρτίου 2026 και ώρα 19:00 στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος (Ρωσική Εκκλησία), Φιλελλήνων 21Α – Σύνταγμα.

Η συναυλία αποτελεί μια πνευματική και καλλιτεχνική προσέγγιση στο πρόσωπο της Θεοτόκου και στον ανθρώπινο πόνο, μέσα από μουσικά έργα και αφηγηματικά κείμενα που δημιουργούν ένα κλίμα εσωτερικής κατάνυξης και περισυλλογής, ενόψει της Μεγάλης Εβδομάδας.

Συμμετέχουν:

· Βιολί: Μιχάλης Παπαδόπουλος

· Πιάνο: Φύλλις Δαπέργολα

· Αφήγηση: Άννα Μελετιάδου

Η είσοδος είναι συμβολική (10€) και τα έσοδα θα διατεθούν υπέρ της ενισχύσεως του έργου της Εκκλησίας.

Η εκδήλωση πραγματοποιείται με τη στήριξη του Maiandros Music & Art Learning Center και της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

Πληροφορίες & κρατήσεις θέσεων: 6947 786181

Χορηγός στην εκδήλωση η Εκκλησία της Ελλάδος

 

 

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Είδαμε και προτείνουμε: «Το Μεγάλο μας Τσίρκο»: Μια λαϊκή τελετουργία μνήμης στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού

Εικόνα
Η απόφαση να ανεβεί ξανά « Το Μεγάλο μας Τσίρκο » του Ιάκωβου Καμπανέλλη δεν είναι ποτέ μια απλή καλλιτεχνική επιλογή· είναι μια αναμέτρηση με τον μύθο. Στη σκηνή του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, η σκηνοθεσία του Πέτρου Ζούλια έρχεται να αποδείξει πως το εμβληματικό αυτό έργο δεν είναι ένα μουσειακό κειμήλιο του 1973, αλλά μια ζωντανή, φλέγουσα πληγή που παραμένει επίκαιρη. Με σεβασμό στο βαρύ φορτίο της πρώτης παράστασης, αλλά με μια φρέσκια, σύγχρονη ματιά, ο θίασος στήνει ένα παλλόμενο λαϊκό πανηγύρι, όπου η ιστορία της Ελλάδας παρελαύνει άλλοτε ως φάρσα και άλλοτε ως αρχαία τραγωδία.
Read more »

Είδαμε και προτείνουμε: «Εσύ κι εγώ και ο Φεϊντώ» της θεατρικής ομάδας Αντικλείδι στο Μικρό Κεραμεικό

Εικόνα
Η κωμωδία « Εσύ κι εγώ και ο Φεϊντώ » της θεατρικής ομάδας Αντικλείδι είναι ένα απολαυστικό, ζωντανό ταξίδι στον κόσμο της σύγχρονης φάρσας, όπου η κλασική κωμωδία συναντά το σήμερα. Ο Δημήτρης Αλεξίου καταφέρνει να μεταφέρει την πνευματώδη οξύνοια και την πολυεπίπεδη σάτιρα του Γάλλου κωμωδιογράφου Φεντώ σε ένα σύγχρονο πλαίσιο, με καθημερινούς χαρακτήρες και καθημερινά διλήμματα, δημιουργώντας ένα έργο που είναι ταυτόχρονα homage και πρωτότυπο. Το κείμενο συνδυάζει έξυπνα το βοντβίλ, τη φάρσα και την επιθεώρηση με στοιχεία μπουλβάρ και αναφορές στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο, χωρίς να χάνει ποτέ τον σύγχρονο ρυθμό και τη θεατρική φρεσκάδα. Η πλοκή, γεμάτη παρανοήσεις, εξωσυζυγικές περιπέτειες και κωμικά μπερδέματα, καταφέρνει να κρατά το κοινό σε εγρήγορση, ενώ το χιούμορ λειτουργεί σαν βαλβίδα απέναντι στις μικρές και μεγάλες αλήθειες της καθημερινής ζωής. Η σκηνοθεσία του Αλεξίου είναι ακριβής και ρυθμική, αφήνοντας χώρο στους ηθοποιούς να αναδείξουν τις κωμικές τους αρετές. ...
Read more »

Καλλιέρη Ευδοξία: "Τα παιδιά τείνουν να αποδέχονται τη διαφορετικότητα και αξιολογούν το γεγονός αυτό ανάλογα με την καθοδήγηση των γονιών τους".

Εικόνα
Στη συνέντευξη αυτή, η Καλλιέρη Ευδοξία μας ξεναγεί στον κόσμο του ποιητικού της παραμυθιού « Η γλυκιά Αγελαδίτσα ». Μιλά για την έμπνευση που γεννήθηκε από την αγάπη της για τα ζώα και τη μνήμη του Ασπροπύργου, για τη σημασία της αποδοχής της διαφορετικότητας, της καθημερινής ανθρωπιάς και της τρυφερότητας, καθώς και για τον παιδαγωγικό ρόλο της δασκάλας Εύης. Μέσα από τις απαντήσεις της, αναδεικνύεται η σύνδεση της φαντασίας με τη ζωή, η αξία της αγάπης προς τα παιδιά, τα ζώα και τη φύση, και η δύναμη της λογοτεχνίας να εμπνέει μικρούς και μεγάλους. Καλλιέρη Ευδοξία Πώς γεννήθηκε η ιδέα για την «αγελαδίτσα» και γιατί επιλέξατε ως κεντρικό χαρακτήρα ένα ζώο αντί για ανθρώπινο ή φανταστικό πρόσωπο; Η γλυκιά αγελαδίτσα γεννήθηκε σαν ιδέα από την αγάπη μου για τα ζώα της φάρμας και από το γεγονός ότι η περιοχή του Ασπροπύργου ήταν γεμάτη από φάρμες με αγελάδες. Κάποτε ο Ασπρόπυργος ήταν αγροκτηνοτροφικός. Επέλεξα την αγελαδίτσα επειδή ήταν το ζώο-σύμβολο της κτηνοτροφίας της περιοχής, α...
Read more »

LIVE | Rebe(l)Tango: Ρεμπέτικο & Tango: Δρόμοι Παράλληλοι

Εικόνα
  Η μουσική παράσταση που εντυπωσίασε, επιστρέφει. Το Κουιντέτο  Rebe ( l ) Tango  σας προσκαλεί σε ένα μουσικό ταξίδι:  «Τάνγκο – Ρεμπέτικο: Δρόμοι Παράλληλοι» , το Σάββατο 14 Μαρτίου στη Μουσική Σκηνή Ράδιο (Δεκελέων 24, Γκάζι). Δύο μουσικά σύμπαντα, γεννημένα στη δεκαετία του 1930 μέσα στη δίνη της κρίσης, συναντιούνται σε μια συνάντηση γεμάτη πάθος και μνήμες. Παρότι μακριά το ένα από το άλλο, το τάνγκο και το ρεμπέτικο αντηχούν την ίδια ψυχή: λιμάνια και γειτονιές  προσφύγων και μεταναστών, χώροι όπου η ζωή ζει στο περιθώριο και ταυτόχρονα στο κέντρο της ανθρώπινης εμπειρίας.
Read more »

Ανθή Γουρουντή: "Η εποχή των αντιφάσεων, ο τόπος και χρόνος που ζούμε, κάνει το συγκεκριμένο έργο εξαιρετικά επίκαιρο, παρουσιάζοντας την ανάγκη του ανθρώπου για πνευματική ανάταση και την τάση του για εξέλιξη ακόμα και μέσα από τον θάνατο".

Εικόνα
Με αφορμή τη συναυλία Et Lux Perpetua , η Ανθή Γουρουντή φωτίζει το Requiem σε ντο ελάσσονα του Luigi Cherubini ως έργο πνευματικής έντασης και ανθρώπινης κάθαρσης. Στον ιδιαίτερο χώρο της Ευαγγελικής Εκκλησίας Πειραιώς, το Φωνητικό Σύνολο LibroCoro συνομιλεί και με τον Benjamin Britten, προτείνοντας μια χορωδιακή εμπειρία που λειτουργεί ως μνήμη, ανάταση και πράξη ελπίδας.   Ανθή Γουρουντή Το Requiem σε ντο ελάσσονα του Cherubini είναι ένα έργο βαθιάς εσωτερικότητας και δραματικής έντασης. Τι ήταν αυτό που σας έκανε να το επιλέξετε ως κεντρικό άξονα της συναυλίας EtLuxPerpetua ;
Read more »

Είδαμε και προτείνουμε: Επικίνδυνος Οίκτος του Stefan Zweig στο Θέατρο Χώρος

Εικόνα
  Η θεατρική μεταφορά του μυθιστορήματος Επικίνδυνος Οίκτος του Stefan Zweig στο Θέατρο Χώρος αποτελεί μια ώριμη και ουσιαστική σκηνική πρόταση που αναδεικνύει τη δραματική και ηθική ένταση του έργου. Η διασκευή και σκηνοθεσία της Κερασία Σαμαρά προσεγγίζει το κείμενο με σαφήνεια και σεβασμό, διατηρώντας την ψυχολογική του πολυπλοκότητα και φωτίζοντας τη διαχρονικότητά του. Η παράσταση αναπτύσσει με καθαρή δραματουργική γραμμή την ιστορία του Άντον Χόφμιλερ και της Έντιθ φον Κεκεσφάλβα. Ο οίκτος, που στην αρχή μοιάζει με ανθρώπινη ευαισθησία, αποκαλύπτεται σταδιακά ως μια μορφή αδυναμίας που οδηγεί σε ψέμα και ηθική υποχώρηση. Η σκηνική αφήγηση αναδεικνύει αυτή τη μετάβαση με μέτρο και ένταση, χωρίς δραματικές υπερβολές. Η σκηνοθεσία αξιοποιεί αποτελεσματικά το ιστορικό πλαίσιο της παρακμής της Αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας. Το προσωπικό δράμα των ηρώων καθρεφτίζει μια κοινωνία που αδυνατεί να αναλάβει ευθύνη απέναντι στην επερχόμενη καταστροφή. Η παράσταση διατηρεί σταθερά α...
Read more »