Ρένα Ρώσση Ζαΐρη: "Λατρεύω να γράφω μαζί με εσάς για εσάς, είμαι απλά η πένα που στηρίζεται πάνω σας"

 

Καλησπέρα αγαπημένη μας κα Ρένα Ρώσση Ζαΐρη. «Μπλε ζαφείρι», το νέο σας συγγραφικό δημιούργημα, που αγαπήθηκε πολύ από το αναγνωστικό κοινό. Πείτε μας λίγα λόγια για αυτό. Τι συναισθήματα σας δημιούργησε η περίοδος της συγγραφής του;

Το «Μπλε ζαφείρι» είναι ένα μυθιστόρημα εμπνευσμένο από την καθημερινότητά μας. Κι είναι τα συναισθήματα που φούντωναν μέσα μου που με οδήγησαν στη συγγραφή του, είναι τα κρυμμένα μυστικά οικογενειακής βίας που αποκαλύφτηκαν μπροστά στα μάτια μου μέσα από τα τρεμάμενα λόγια των αναγνωστριών μου, ακόμα κι από φωτογραφίες… Είναι όλα όσα βρίσκονται καθημερινά στο προσκήνιο, αυτά που ακούμε και διαβάζουμε στα Μ.Μ.Ε. εδώ και χρόνια: οι δολοφονίες γυναικών, η σωματική κακοποίηση, οι ξυλοδαρμοί, οι βιασμοί, δοσμένα με έναν μυθιστορηματικό τρόπο, αλλά πάντα εδώ κοντά μας, πάντα αληθινά.

Έγραφα, έγραφα πλημμυρισμένη αγωνία, θυμό, αγανάκτηση, πόνο. Κάθε σελίδα και πιο φορτισμένη ήταν, ώσπου κατέθεσα όλα όσα έκρυβα στην ψυχή μου, ώσπου σε στιγμή, σαν έκρηξη ηφαιστείου, έφτασα στην ηρεμία, στη λύτρωση…

Λατρεύω να γράφω μαζί με εσάς για εσάς, είμαι απλά η πένα που στηρίζεται πάνω σας. Βουτάω σε μια θάλασσα από ερωτήματα, μεταφέρω προβληματισμούς, άγχη, χαρές και λύπες, συναισθήματα μοναδικά, τα ακουμπώ στους ήρωες, παλεύουμε μαζί να ανακαλύψουμε την ελπίδα.

Είναι η παράλληλη αφήγηση σε αυτό το βιβλίο, που με βοήθησε να μιλήσω τόσο ανοιχτά. Έγινα κι εγώ πρωταγωνίστρια θέλοντας και μη, ξεκλείδωσα ακόμα και προσωπικά μου μυστικά.

Είναι κι η Λήμνος, αυτό το νησί πρόκληση για κάθε συγγραφέα, για το οποίο στ’ αλήθεια πάλεψα να σκαρφιστώ λέξεις για να αποδώσω την απαράμιλλη ομορφιά του.

Το «Μπλε ζαφείρι» είναι ένα μυθιστόρημα που τραγουδάει τη ζωή, το μπλε του ουρανού και της θάλασσας, αλλά και τον έρωτα σε όλο του το μεγαλείο. Δεν κρύβω πως το αγάπησα πολύ, φταίει η κινηματογραφική του πλοκή, η «μεθυσμένη», η ταξιδιάρικη ματιά του, φταίει που κατάφερε να παρασύρει ακόμα και μένα…

 

Ένα βιβλίο δυνατό συγκινησιακά που αγγίζει ζητήματα φλέγοντα, όπως αυτό των κακοποιητικών σχέσεων, της κατάθλιψης, του ναρκισσισμού, της διαφορετικότητας. Πόσο δύσκολο εγχείρημα ήταν για σας εσάς να πλάσετε τους χαρακτήρες του βιβλίου σας και να τους αποδώσετε στοιχεία των άνωθεν ζητημάτων;

Ο καθένας από εμάς είναι άρρηκτα δεμένος με την παιδική του ηλικία. Μια ηλικία που θέτει τα θεμέλια της ενηλικίωσής μας. Ως παιδαγωγός γνωρίζω καλά πως τα παιδικά χρόνια διαμορφώνουν την πορεία της ζωής μας. Γι’ αυτό και ζωντανεύω τους ήρωές μου από τη γέννησή τους σχεδόν.

Γίνομαι ήρωας στη θέση τους, προσπαθώ να τους νιώσω, με βοηθούν οι σπουδές μου στην παιδαγωγική, αλλά και στην παιδική ψυχολογία, περισσότερο απ’ όλα όμως η επαφή μου με τα παιδιά. Είναι εύκολο να «σπουδάσεις» τη ζωή, μέσα από τα παιδιά. Αν γνωρίσεις, για παράδειγμα, ένα παιδί που δεν εισπράττει την απαιτούμενη αγάπη και στοργή από τους γονείς του, ξέρεις πως όταν ενηλικιωθεί θα έχει έντονο πρόβλημα στις διαπροσωπικές του σχέσεις.

Δεν υπάρχει κανένας άντρας που μεγαλώνει με στόχο να κακοποιήσει ή ακόμα και να δολοφονήσει γυναίκες. Ποιοι είναι οι λόγοι που τον οδήγησαν στο αποτρόπαιο; Πώς διαμορφώθηκε ο χαρακτήρας κι η προσωπικότητά του; Ποιος έφταιξε; Τι πρέπει να γίνει;

Παλεύω να εμβαθύνω στην ψυχολογία κάθε ήρωά μου, προσπαθήσω να διεισδύσω ακόμα και στο μυαλό ενός δολοφόνου, για να μπορέσει ο αναγνώστης μου να τον νιώσει, να τον καταλάβει.

Ο κάθε ήρωας όμως, ακόμα κι αν πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια, δεν είναι αναγκασμένος ή ταγμένος να ακολουθήσει μια προκαθορισμένη διαδρομή. Στο χέρι του είναι να ξεφύγει, να περπατήσει στον δρόμο της αγάπης, της προσφοράς, της καλοσύνης.

 

Στο «Μπλε ζαφείρι», εν μέσω αποκαλύψεων, συγκρούσεων και καταιγιστικών εξελίξεων, βλέπουμε πως το θάρρος και η δύναμη της ψυχής καταφέρουν να βγουν νικητές και να διώξουν τα σκοτάδια. Πείτε μας λίγα λόγια για τον χαρακτήρα της Μελάνθης, της πρωταγωνίστριας του μυθιστορήματος σας και ποια στοιχεία της ψυχοσύνθεσής της θαυμάζετε.

Μόλις ανακάλυψα το θέμα με το οποίο λαχταρούσα να καταπιαστώ, «γεννήθηκε» μέσα μου η Μελάνθη, η κεντρική ηρωίδα. Ο πατέρας της είναι Κρητικός και η μητέρα της Ρομά, ένα γεγονός που κάνει τους συμμαθητές της να την κακομεταχειρίζονται και την αναγκάζει να βιώσει τη διαφορετικότητα, από τα πρώτα σχολικά της χρόνια.

Η Μελάνθη αντιπροσωπεύει την ίδια τη γυναίκα και τη δύναμή της. Τη θαυμάζω, όπως θαυμάζω όλες τις γυναίκες που παλεύουν καθημερινά με ένα σωρό αντιξοότητες και βγαίνουν νικήτριες. Υποκλίνομαι στο θάρρος τους, στο ψυχικό τους ανάστημα, στην καθημερινή της πάλη να ισορροπήσουν σε τόσους και τόσους ρόλους.

Το «Μπλε ζαφείρι», μέσα από την πορεία της ζωής της Μελάνθης, στέκεται κοντά και σε εκείνες τις γυναίκες που καταπιέζονται, που εγκλωβίζονται σε έναν κύκλο γλυκόπικρο, τοξικό. Που χάνουν την αυτοεκτίμηση και τον αυτοσεβασμό τους. Που φοβούνται, υποχωρούν, βασανίζονται, υποφέρουν, τραυματίζονται βάναυσα. Βρίσκουν ένα σωρό δικαιολογίες για να μην καταγγείλουν τον σύζυγό τους, πιστεύουν πως φταίνε οι ίδιες, προφέρουν εκούσια τον εαυτό τους στα χέρια του θύτη τους. Και τον συγχωρούν. Ξανά και ξανά.

Φωνάξαμε παρέα σε όλες αυτές τις γυναίκες φωνάξαμε ΔΥΝΑΤΑ:

«Όχι, μη συγχωρείς τη βία που δέχεσαι, μη γίνεσαι θύμα. Είσαι δυνατή. Και θα βρεις τρόπο να το ξεπεράσεις!»

 

Τι συμβολίζει για εσάς η επιλογή του μπλε ζαφειριού στο νέο σας μυθιστόρημα;

Αυτό το μυθιστόρημα ήταν λες και διάλεξε μόνο του τον τίτλο του, ένα τίτλο που του ταίριαζε τόσο πολύ.

Η Μελάνθη δεν αποχωριζόταν το μπλε ζαφείρι, το δώρο του άντρα που λάτρευε. Ακουμπισμένο ήταν πάντοτε πάνω στην καρδιά της. Αντιπροσώπευε τον έρωτα, αντιπροσώπευε τα πάντα για εκείνη, μα πάνω απ’ όλα τη δύναμη που έκρυβε μέσα της. Κι όταν συνειδητοποίησε πως κινδύνευε η ζωή της, το ζαφείρι ήταν που της χάρισε το κουράγιο να παλέψει, να ξεφύγει από τον ιστό που ήταν μπλεγμένος γύρω της.

Ο τίτλος του μυθιστορήματός μου καθρεφτίζει τη δύναμη ψυχής που κρύβει μέσα της κάθε γυναίκα κι όχι μόνο η ηρωίδα μου, καθρεφτίζει όμως και το ζαφειρένιο μας νησί, ένα από τα ωραιότερα της Ελλάδας, τη Λήμνο μας.

 

Ετοιμάζετε κάποιο νέο συγγραφικό έργο για το 2024; Θα θέλατε να μας δώσετε κάποια στοιχεία;

Από περασμένο Οκτώβριο ταξιδεύω σε «Δυο νύχτες έρωτα», στο καινούργιο μυθιστόρημά μου, που θα βρίσκεται στην αγκαλιά σας τον Μάιο του 2024. Είναι ένα βιβλίο που προσπαθεί να ανακαλύψει αν οι επιλογές μας καθορίζουν την ίδια μας τη ζωή. Βασίζεται στο χρονικό μιας οικογένειας από τα χρόνια του πολέμου ως σήμερα κι είναι πλημμυρισμένο Ελλάδα κι είναι γεμάτο έρωτα, μυστικά, πάθη και λάθη.

 

Σας ευχαριστούμε πολύ για το όμορφο ταξίδι στη μαγική Λήμνο. Θα θέλατε να δώσετε ένα μήνυμα για τους αναγνώστες του Open mind; Σας ευχόμαστε ένα καλό, δημιουργικό καλοκαίρι με ευχάριστες στιγμές.

Μια αγκαλιά ευχαριστώ, μια αγκαλιά ευχές για ένα καλοκαίρι πλημμυρισμένο ξενοιασιά.

Εύχομαι οι αναγνώστες του Open mind να επιλέγουν να είναι καθημερινά ευτυχισμένοι, απολαμβάνοντας τις μικρές καθημερινές ηλιόλουστες στιγμές τους. Εύχομαι το δικό τους μπλε ζαφείρι να είναι η βουτιά στην άβυσσο της αγάπης…