Διαβάσαμε και προτείνουμε: Ο κορσές της Σταχτοπούτας της Θεοφανίας Ανδρονίκου-Βασιλάκη

 

Το νέο βιβλίο της Θεοφανίας Ανδρονίκου-Βασιλάκη έρχεται να μας θυμίσει με χιούμορ, τρυφερότητα και συγκίνηση ότι η πραγματική ομορφιά και η αληθινή δύναμη, βρίσκονται μέσα μας.

Η Άννα, η ηρωίδα του μυθιστορήματος, μας συστήνεται με ειλικρίνεια, αυτοσαρκασμό και ανεπιτήδευτη αυθεντικότητα. Δεν ωραιοποιεί τίποτα στη ζωή της: οι αδυναμίες, οι φοβίες, τα μεγάλα όνειρα και οι απογοητεύσεις της ξετυλίγονται μπροστά μας, δημιουργώντας έναν χαρακτήρα που αγαπάς, ίσως γιατί βλέπεις κάτι από τον εαυτό σου μέσα της.

Η μεγαλύτερη αδυναμία της είναι το φαγητό. Η πιο σπουδαία της δύναμη όμως είναι η καθαρότητα της ψυχής της και η αστείρευτη επιθυμία για αγάπη. Ο πρίγκιπας που περιμένει δεν είναι μόνο ο ρομαντικός σύντροφος, είναι η ανάγκη να της δοθεί η ευκαιρία για ευτυχία.

Με φόντο μια εποχή που υπερπροβάλλει την εξωτερική εμφάνιση και το «φαίνεσθαι», η Άννα μάς αποδεικνύει πως ό,τι αξίζει βρίσκεται πίσω από την εικόνα, στην ουσία, στο συναίσθημα, στην ψυχή.

Το Παραμύθι της Σταχτοπούτας λειτουργεί εδώ ως εύστοχο σύμβολο: ο «κορσές» της ηρωίδας είναι ό,τι την πιέζει, προσδοκίες, κοινωνικές νόρμες, προσωπικές ανασφάλειες, μέχρι να καταλάβει πως η λύση δεν είναι να ταιριάξει σ’ ένα καλούπι, αλλά να το αποτινάξει.

Το βιβλίο είναι βασισμένο σε πραγματική ιστορία, γεγονός που του προσδίδει ακόμη μεγαλύτερη συγκινησιακή δύναμη. Στα πρώτα του κεφάλαια κυριαρχεί ο σαρκασμός και το γέλιο, οι τραγελαφικές καταστάσεις και οι καυστικές ατάκες της Άννας σε κάνουν να γελάς μέχρι δακρύων. Καθώς όμως η πλοκή εξελίσσεται, το χιούμορ δίνει τη θέση του σε μια πιο στοχαστική, ψυχολογική και κοινωνική προσέγγιση, χωρίς ποτέ να χάνεται ο ελαφρύς τόνος που κάνει το ανάγνωσμα τόσο ελκυστικό.

Ο μόνος ενδοιασμός που ενδεχομένως θα αφήσει στον αναγνώστη το φινάλε είναι η επιλογή της ηρωίδας να στραφεί προς το παρελθόν, αναζητώντας μια δεύτερη ευκαιρία εκεί. Ίσως αυτό να της στερεί λίγη από την εσωτερική δύναμη που τόσο μας καθήλωσε στην πορεία της. Ωστόσο, η επιλογή αυτή είναι ανθρώπινη και η Άννα είναι πάνω απ’ όλα άνθρωπος, όχι σύμβολο.

Ο κορσές της Σταχτοπούτας είναι ένα μυθιστόρημα που διαβάζεται απνευστί, συγκινεί, προκαλεί γέλιο, και στο τέλος, με τρόπο διακριτικό και αληθινό, σου υπενθυμίζει ότι, τελικά, το μόνο που χρειαζόμαστε είναι να βρούμε τη δύναμη που ήδη υπάρχει μέσα μας.

Της Αλεξίας Βλάρα, 18/8/2025